คำฟ้องและคำให้การ
โจทย์ฟ้องว่า โจทก์เป็นบุตรนางอุก ๆ ได้กู้เงินนายคำปู่ของจำเลยและมอบนาให้ยึดถือต่างดอกเบี้ยนางอุกนายคำตายไปแล้ว โจทก์ขอไถ่นาคืนจากจำเลยซึ่งเป็นทายาทนายคำ จำเลยไม่ยอม จึงขอให้ศาลบังคับจำเลยรับเงิน ๓๐๐ บาทและคืนนา ๒๔ ไร่ให้โจทก์
จำเลยให้การว่า นางอุกได้ขายนาให้แก่นายแปลกบิดาจำเลยเมื่อ ๒๕ ปีมานี้ บิดาได้ยกที่นานี้ให้แก่จำเลย คดีขาดอายุความและนาแปลงนี้จำเลยได้เป็นโจทก์ฟ้องนายเภาบุตรนางอุก นายเภาแพ้คดี ๆ ถึงที่สุด โจทก์ก็ทราบ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้โจทก์ชนะคดี
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า ก่อนโจทก์ฟ้องคดีนี้ จำเลยได้ฟ้องนายเภาครั้งหนึ่งในที่ดินแปลงเดียวกัน นายเภาได้ทำสัญญายอมความกับจำเลย โดยจำเลยให้เงิน ๓๗๕ บาทแก่นายเภานั้น เป็นเรื่องระหว่างจำเลยกับนายเภาพวกโจทก์และบุตรของนางอุกคนอื่นๆ ไม่ทราบเรื่องฉะนั้นโจทก์จึงมีสิทธิฟ้องคดีนี้ได้ ไม่เป็นการฟ้องซ้ำ
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
