คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจใช้มีดพกปลายแหลมแทงทำร้ายผู้ตายโดยเจตนา และผู้ตายได้ถึงแก่ความตายในเวลาต่อมา ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288
จำเลยให้การภาคเสธ ต่อมาได้ขอถอนคำให้การและรับสารภาพตามฟ้อง นางซ้วนภริยาผู้ตายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลอนุญาต
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดฐานฆ่านายเต็งสกุลเจริญ ตายโดยเจตนาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288แต่ควรลงโทษสถานเบาเพราะผู้ตายมีส่วนก่อให้เกิดเหตุร้ายขึ้นด้วยให้จำคุก 16 ปี จำเลยรับสารภาพเป็นประโยชน์ต่อการพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามมาตรา 78 คงจำคุก 8 ปี
โจทก์ร่วมอุทธรณ์ ขอให้ลงโทษในสถานหนัก คือให้ประหารชีวิตหรือจำคุกตลอดชีวิต และไม่ควรบรรเทาโทษให้จำเลย
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า สาเหตุแทงกันมีเพียงเล็กน้อย โดยผู้ตายว่าจำเลยจะเล่นไม่ซื่อเหมือนกับเรื่องพระสมเด็จซึ่งจำเลยเคยถูกหาว่ายักยอกพระสมเด็จของนายเต็งผู้ตายจำเลยโกรธลุกขึ้นจะทำร้ายผู้ตายไม่คิดสู้จึงวิ่งหนีลงไปข้างล่าง จำเลยได้วิ่งขับแทงจนผู้ตายล้มลงนอนหงาย จำเลยกระโดดคร่อมเข้าแทงเอา ๆ ทั้ง ๆ ที่ผู้ตายไม่มีอาวุธ ไม่มีทางสู้ จำเลยมีอาวุธแต่คนเดียวแทงผู้ตายถึงแก่ความตายในทันทีทันใดนั้นเอง ส่วนการลดโทษกึ่งหนึ่งนั้นเห็นว่าจำเลยรับสารภาพก่อนลงมือสืบพยานโจทก์เป็นประโยชน์แก่การพิจารณาคดีมีเหตุบรรเทาโทษได้ ที่ลดโทษกึ่งหนึ่งตามมาตรา 78นั้นชอบแล้ว พิพากษาแก้ให้จำคุก 20 ปีลดโทษกึ่งหนึ่งตามมาตรา 78คงจำคุก 10 ปี
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ร่วมฎีกา ขอให้ลงโทษประหารชีวิตจำเลยหรือจำคุกไว้ตลอดชีวิตและไม่บรรเทาโทษให้แก่จำเลย โดยจำเลยรับสารภาพเพราะจำนนต่อพยาน
ศาลฎีกาเห็นว่า ก่อนที่จะฆ่ากันจำเลยกับผู้ตายและพยานโจทก์ที่อยู่ในที่เกิดเหตุก็เสพสุราอยู่ด้วยกันดี ๆ อยู่ เพราะฤทธิสุราที่ต่างก็มึนเมาตึงหน้ากันอยู่แล้ว ผู้ตายมาพูดเป็นเชิงลำเลิกและฟื้นฝอยให้จำเลยลุแก่โทสะและละอายเพื่อนฝูงในวงสุรา และยังพูดเป็นทำนองท้าทายอีก เป็นการยั่วยุให้จำเลยซึ่งมึนเมาอยู่แล้วทวีความโกรธเคืองจึงตรงเข้าทำร้ายผู้ตายทันที ทั้ง ๆ ที่ก่อนนั้นผู้ตายกับจำเลยก็มิได้มีอริสาเหตุอันเป็นข้อเคียดแค้นถึงกับจะฆ่ากันที่ศาลอุทธรณ์วางโทษจำคุกจำเลย 20 ปี โดยมิได้ลงโทษถึงประหารชีวิตหรือจำคุกตลอดชีวิตนั้นจึงชอบด้วยรูปคดีแล้ว ส่วนการที่ศาลลดโทษให้จำเลยกึ่งหนึ่งนั้น ก็ปรากฏว่าจำเลยรับสารภาพต่อศาลก่อนลงมือพยานโจทก์เป็นประโยชน์แก่การพิจารณาคดีนับว่ามีเหตุบรรเทาโทษได้
ขณะจำเลยทำร้ายผู้ตายเป็นเวลาใกล้ค่ำมืด พยานโจทก์บางคนได้ไปจากที่เกิดเหตุไกลสัก 5 วาได้ยินเสียงโครมครามจึงหวนกลับวิ่งเข้ามาดูและไม่มีผู้ใดจับจำเลยและมีดของกลางได้ในคืนนั้น จึงยากที่จะว่าจำเลยจำนนต่อพยานหลักฐานโจทก์ ที่ศาลล่างทั้งสองลดโทษให้จำเลยกึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 นั้นจึงชอบแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
