คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยขับรถจักรไปตามทางรถไฟโดยความประมาทเลินเล่อ คือไม่จุดโคมไฟ และมิได้เปิดหวูดสัญญาเป็นเหตุให้รถจักรที่จำเลยขับชนรถโยกซึ่งมีนายเลี่ยม นายกำจัดและคนอื่น ๆ นั่งมามีบาดเจ็บ นายเลี่ยมถึงแก่ความตายขอให้ลงโทษตาม กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 252, 336, 338
จำเลยให้การปฏิเสธว่าไม่ได้ประมาทเลินเล่อเหตุเกิดขึ้นเพราะความผิดของผู้ตาย และผู้ต้องบาดเจ็บเอง ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยมีผิดดังฟ้อง ให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 252, 338(2) รวมกระทงโทษปรับจำเลย 600 บาท ผู้ตายและพวกมีความประมาทอยู่บ้างและคืนนั้นมืดมาก ลดโทษให้ 1 ใน 3 คงปรับ400 บาท
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า คดีฟังไม่ได้ว่าจำเลยประมาทเลินเล่อดังข้อหา พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์กล่าวหาว่าจำเลยประมาทเลินเล่อเพียง 2 ประการคือจำเลยขับรถโดยไม่จุดไฟกับขับรถโดยไม่เปิดหวูดสัญญาณสำหรับเรื่องขับรถโดยไม่เปิดหวูดสัญญาณนั้นฟังได้ว่า จำเลยได้เปิดหวูดสัญญาณแล้ว ส่วนเรื่องขับรถไม่จุดไฟ ถ้าปรากฏชัดว่า การจุดไฟเป็นเรื่องสำคัญจะต้องปฏิบัติแล้ว การที่จำเลยไม่จุดไฟ ก็อาจแสดงความประมาทเลินเล่อที่ใกล้ชิดกับเหตุ แต่ทางพิจารณาปรากฏว่าได้มีระเบียบข้อบังคับไว้เช่นนั้นจริง แต่ทางปฏิบัติหาได้ปฏิบัติเคร่งครัดไม่ เนื่องจากไม่มีโคมไฟพอจะจ่ายให้ ตามที่เคยปฏิบัติกันเสมอมา เมื่อเบิกโคมไฟไม่ได้
พนักงานขับรถก็ต้องขับรถทำงานตามคำสั่งของผู้บังคับบัญชา เพราะเป็นเขตที่จำกัดมิให้คนและรถอื่น ๆ เข้าไป แม้จะเป็นที่มืดก็สามารถทำงานกันได้โดยอาศัยความเคยชินดังนี้ จะถือว่าจำเลยขับรถจักรโดยไม่มีโคมไฟมาเป็นการแสดงความประมาทเลินเล่อของจำเลยไม่ถนัด เหตุเกิดขึ้นเพราะความผิดของผู้ตายเอง เพราะทั้ง ๆ ที่รู้อยู่แล้วว่ามีรถจักรทำการสับเปลี่ยนและรับน้ำรับฟืนบริเวณนั้น ซึ่งเป็นที่มืด ผู้ตายยังให้รถโยกที่ตนนั่งฝ่าอันตรายเข้าไปโดยไม่มีไฟ คดียังเอาโทษแก่จำเลยตามข้อหาไม่ได้พิพากษายืน
