พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติโอนที่ดินซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน ในท้องที่แขวงวังทองหลาง เขตวังทองหลาง กรุงเทพมหานคร ให้แก่นายกวี อังศวานนท์ ผู้จัดการทรัพย์สินส่วนพระองค์ พ.ศ. 2545
4 มาตรา · ประกาศ 1 ต.ค. 2545
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรโอนที่ดินซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน ในท้องที่แขวงวังทองหลาง เขตวังทองหลาง กรุงเทพมหานคร ให้แก่นายกวี อังศวานนท์ ผู้จัดการทรัพย์สินส่วนพระองค์ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้ โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้
ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๒ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๕ เป็นปีที่ ๕๗ ในรัชกาลปัจจุบัน
มาตรา 1
พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติโอนที่ดินซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน ในท้องที่แขวงวังทองหลาง เขตวังทองหลาง กรุงเทพมหานคร ให้แก่นายกวี อังศวานนท์ ผู้จัดการทรัพย์สินส่วนพระองค์ พ.ศ. ๒๕๔๕”
มาตรา 2
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
มาตรา 3
ให้โอนที่ดินซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน ในท้องที่แขวงวังทองหลาง เขตวังทองหลาง กรุงเทพมหานคร เนื้อที่ประมาณ ๘๔ ตารางวา ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชบัญญัตินี้ ให้แก่นายกวี อังศวานนท์ ผู้จัดการทรัพย์สินส่วนพระองค์
มาตรา 4
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากกรุงเทพมหานครได้ทำการสำรวจที่ดินลำรางสาธารณประโยชน์ ซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน เนื้อที่ประมาณ ๘๔ ตารางวา ในท้องที่แขวงวังทองหลาง เขตวังทองหลาง กรุงเทพมหานคร แล้วปรากฏว่าราษฎรไม่ได้ใช้ประโยชน์อื่นใดนอกจากการใช้เพื่อการระบายน้ำ
กรุงเทพมหานครจึงเห็นควรโอนที่สาธารณสมบัติของแผ่นดินดังกล่าวนั้นให้แก่นายกวี อังศวานนท์ ผู้จัดการทรัพย์สินส่วนพระองค์ เพื่อนำไปใช้ประโยชน์ในกิจการของสำนักงานจัดการทรัพย์สินส่วนพระองค์ และโดยสำนักงานจัดการทรัพย์สินส่วนพระองค์ได้จัดสรรที่ดินส่วนพระองค์ ตามโฉนดที่ดินเลขที่ ๑๔๓๑๘๓ เลขที่ดิน ๑๕๓๗
เนื้อที่ประมาณ ๗๙.๖๕ ตารางวา และโฉนดที่ดินเลขที่ ๓๔๑๐ เลขที่ดิน ๕๐ เนื้อที่ประมาณ ๓๑ ตารางวา จำนวน ๒ แปลง รวมเนื้อที่ประมาณ ๑ งาน ๑๐.๖๕ ตารางวา ซึ่งอยู่ในท้องที่เดียวกัน มาแลกเปลี่ยนเพื่อใช้เป็นลำรางสาธารณประโยชน์สำหรับพลเมืองใช้ร่วมกันแทน ทั้งนี้
สภาเขตวังทองหลางและราษฎรผู้ใช้ประโยชน์ลำรางดังกล่าวไม่ขัดข้องในการโอนแลกเปลี่ยนลำรางสาธารณะกับที่ดินส่วนพระองค์ จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้
