พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลจังหวัดที่อำเภอกันทรลักษ์ จังหวัดศรีสะเกษ พ.ศ. 2538
5 มาตรา · ประกาศ 25 ต.ค. 2538
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งศาลจังหวัดขึ้นที่อำเภอกันทรลักษ์ จังหวัดศรีสะเกษ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้
ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๒ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๘ เป็นปีที่ ๕๐ ในรัชกาลปัจจุบัน
มาตรา 1
พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลจังหวัดที่อำเภอกันทรลักษ์ จังหวัดศรีสะเกษ พ.ศ. ๒๕๓๘”
มาตรา 2
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
มาตรา 3
ให้จัดตั้งศาลจังหวัดขึ้นที่อำเภอกันทรลักษ์ จังหวัดศรีสะเกษ เรียกว่า “ศาลจังหวัดกันทรลักษ์” และจะเปิดทำการเมื่อใด ให้ประกาศโดยพระราชกฤษฎีกา
มาตรา 4
ให้ศาลจังหวัดกันทรลักษ์มีเขตตลอดท้องที่อำเภอกันทรลักษ์ อำเภอขุนหาญ อำเภอโนนคูณ อำเภอไพรบึง อำเภอศรีรัตนะ และกิ่งอำเภอเบญจลักษ์ ในจังหวัดศรีสะเกษ ในระหว่างที่ยังไม่ได้เปิดทำการศาลจังหวัดกันทรลักษ์ตามพระราชกฤษฎีกาที่ออกตามมาตรา ๓ ให้ศาลจังหวัดศรีสะเกษมีเขตตลอดถึงเขตศาลจังหวัดกันทรลักษ์ด้วย บรรดาคดีของเขตท้องที่อำเภอและกิ่งอำเภอที่ระบุในวรรคหนึ่ง ซึ่งค้างพิจารณาอยู่ในศาลจังหวัดศรีสะเกษในวันเปิดทำการศาลจังหวัดกันทรลักษ์ตามมาตรา ๓ ให้คงพิจารณาพิพากษาในศาลจังหวัดศรีสะเกษ
มาตรา 5
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ บรรหาร ศิลปอาชา นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งศาลจังหวัดขึ้นที่อำเภอกันทรลักษ์ จังหวัดศรีสะเกษ ให้มีเขตตลอดท้องที่อำเภอกันทรลักษ์ อำเภอขุนหาญ อำเภอโนนคูณ อำเภอไพรบึง อำเภอศรีรัตนะ และกิ่งอำเภอเบญจลักษ์ ในจังหวัดศรีสะเกษ
เพื่อประโยชน์แก่ประชาชนในท้องที่อำเภอและกิ่งอำเภอดังกล่าว และโดยที่มาตรา ๑๘๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ ๕) พุทธศักราช ๒๕๓๘ บัญญัติว่า บรรดาศาลทั้งหลายจะตั้งขึ้นได้ก็แต่โดยพระราชบัญญัติ จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้
