พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลจังหวัดสระแก้ว พ.ศ. 2537
5 มาตรา · ประกาศ 26 ธ.ค. 2537
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งศาลจังหวัดสระแก้วขึ้นที่อำเภอเมืองสระแก้ว จังหวัดสระแก้ว จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้
ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๗ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๗ เป็นปีที่ ๔๙ ในรัชกาลปัจจุบัน
มาตรา 1
พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลจังหวัดสระแก้ว พ.ศ. ๒๕๓๗”
มาตรา 2
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
มาตรา 3
ให้จัดตั้งศาลจังหวัดขึ้นที่อำเภอเมืองสระแก้ว จังหวัดสระแก้ว เรียกว่า “ศาลจังหวัดสระแก้ว” และจะเปิดทำการเมื่อใด ให้ประกาศโดยพระราชกฤษฎีกา
มาตรา 4
ให้ศาลจังหวัดสระแก้วมีเขตตลอดท้องที่จังหวัดสระแก้ว ในระหว่างที่ยังไม่ได้เปิดทำการศาลจังหวัดสระแก้วตามพระราชกฤษฎีกาที่ออกตามมาตรา ๓ ให้ศาลจังหวัดกบินทร์บุรีมีเขตตลอดถึงเขตศาลจังหวัดสระแก้วด้วย บรรดาคดีของเขตท้องที่จังหวัดสระแก้ว ซึ่งค้างพิจารณาอยู่ในศาลจังหวัดกบินทร์บุรีในวันเปิดทำการศาลจังหวัดสระแก้วตามมาตรา ๓ ให้คงพิจารณาพิพากษาในศาลจังหวัดกบินทร์บุรี
มาตรา 5
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ ชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่พระราชบัญญัติตั้งจังหวัดสระแก้ว พ.ศ. ๒๕๓๖ ได้แยกอำเภอสระแก้ว อำเภอคลองหาด อำเภอตาพระยา อำเภอวังน้ำเย็น อำเภอวัฒนานคร และอำเภออรัญประเทศ ออกจากการปกครองของจังหวัดปราจีนบุรี รวมตั้งขึ้นเป็นจังหวัดสระแก้ว
สมควรจัดตั้งศาลจังหวัดขึ้นที่อำเภอเมืองสระแก้ว จังหวัดสระแก้ว ให้มีเขตตลอดท้องที่จังหวัดสระแก้ว เพื่อประโยชน์ในการอำนวยความยุติธรรมแก่ประชาชนในท้องที่จังหวัดสระแก้ว และโดยที่มาตรา ๑๘๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติว่า บรรดาศาลทั้งหลายจะตั้งขึ้นได้ก็แต่โดยพระราชบัญญัติ
จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้
