พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลจังหวัดที่อำเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์ พ.ศ. 2537
5 มาตรา · ประกาศ 21 มิ.ย. 2537
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งศาลจังหวัดขึ้นที่อำเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้
ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๕ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๓๗ เป็นปีที่ ๔๙ ในรัชกาลปัจจุบัน
มาตรา 1
พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลจังหวัดที่อำเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์ พ.ศ. ๒๕๓๗”
มาตรา 2
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
มาตรา 3
ให้จัดตั้งศาลจังหวัดขึ้นที่อำเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์ เรียกว่า “ศาลจังหวัดนางรอง” และจะเปิดทำการเมื่อใด ให้ประกาศโดยพระราชกฤษฎีกา
มาตรา 4
ให้ศาลจังหวัดนางรองมีเขตตลอดท้องที่อำเภอนางรอง อำเภอบ้านกรวด อำเภอปะคำ อำเภอละหานทราย อำเภอหนองกี่ อำเภอหนองหงส์ กิ่งอำเภอชำนิ กิ่งอำเภอโนนสุวรรณ และกิ่งอำเภอโนนดินแดง ในจังหวัดบุรีรัมย์ ในระหว่างที่ยังไม่ได้เปิดทำการศาลจังหวัดนางรองตามพระราชกฤษฎีกาที่ออกตามมาตรา ๓ ให้ศาลจังหวัดบุรีรัมย์มีเขตตลอดถึงเขตศาลจังหวัดนางรองด้วย บรรดาคดีของเขตท้องที่อำเภอและกิ่งอำเภอที่ระบุในวรรคหนึ่ง ซึ่งค้างพิจารณาอยู่ในศาลจังหวัดบุรีรัมย์ในวันเปิดทำการศาลจังหวัดนางรองตามมาตรา ๓ ให้คงพิจารณาพิพากษาในศาลจังหวัดบุรีรัมย์
มาตรา 5
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ ชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งศาลจังหวัดขึ้นที่อำเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์ ให้มีเขตตลอดท้องที่อำเภอนางรอง อำเภอบ้านกรวด อำเภอปะคำ อำเภอละหานทราย อำเภอหนองกี่ อำเภอหนองหงส์ กิ่งอำเภอชำนิ กิ่งอำเภอโนนสุวรรณ และกิ่งอำเภอโนนดินแดง ในจังหวัดบุรีรัมย์
เพื่อประโยชน์แก่ประชาชนในท้องที่อำเภอดังกล่าว และโดยที่มาตรา ๑๘๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติว่า บรรดาศาลทั้งหลายจะตั้งขึ้นได้ก็แต่โดยพระราชบัญญัติ จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้
