พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติโอนกรรมสิทธิ์ที่ราชพัสดุที่เป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินที่ใช้เพื่อประโยชน์ของแผ่นดินโดยเฉพาะ ในท้องที่ตำบลหนองอ้อ อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี ให้แก่วัดหัวโป่ง และที่ธรณีสงฆ์วัดหัวโป่ง ในท้องที่ตำบลหนองอ้อ อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี ให้แก่กระทรวงการคลัง พ.ศ. 2533
4 มาตรา · ประกาศ 17 ก.ย. 2533
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรโอนกรรมสิทธิ์ที่ราชพัสดุที่เป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินที่ใช้เพื่อประโยชน์ของแผ่นดินโดยเฉพาะ ในท้องที่ตำบลหนองอ้อ อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี เพื่อแลกเปลี่ยนกับที่ธรณีสงฆ์วัดหัวโป่ง ในท้องที่ตำบลหนองอ้อ อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้
ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๘ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๓๓ เป็นปีที่ ๔๕ ในรัชกาลปัจจุบัน
มาตรา 1
พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติโอนกรรมสิทธิ์ที่ราชพัสดุที่เป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินที่ใช้เพื่อประโยชน์ของแผ่นดินโดยเฉพาะ ในท้องที่ตำบลหนองอ้อ อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี ให้แก่วัดหัวโป่ง และที่ธรณีสงฆ์วัดหัวโป่ง ในท้องที่ตำบลหนองอ้อ อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี ให้แก่กระทรวงการคลัง พ.ศ. ๒๕๓๓”
มาตรา 2
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
มาตรา 3
ให้โอนกรรมสิทธิ์ที่ราชพัสดุที่เป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินที่ใช้เพื่อประโยชน์ของแผ่นดินโดยเฉพาะ แปลงหมายเลขทะเบียนที่ รบ. ๓๒๑ หนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงเลขที่ ๑๕๔๐๔ ที่ดินเลขที่ ๑๗๒ เนื้อที่ประมาณ ๓ งาน ๑๓ ตารางวา ในท้องที่ตำบลหนองอ้อ อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี ให้แก่วัดหัวโป่ง และโอนกรรมสิทธิ์ที่ธรณีสงฆ์ วัดหัวโป่ง ในท้องที่ตำบลหนองอ้อ อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี ตามโฉนดที่ดินเลขที่ ๑๐๖๒๓ เลขที่ดิน ๔๓๓ เนื้อที่ประมาณ ๑ ไร่ ให้แก่กระทรวงการคลัง ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชบัญญัตินี้
มาตรา 4
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากวัดหัวโป่ง ตำบลหนองอ้อ อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี มีความประสงค์จะขอแลกเปลี่ยนที่ธรณีสงฆ์ ในท้องที่ตำบลหนองอ้อ อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี เนื้อที่ประมาณ ๑ ไร่ ตามโฉนดที่ดินเลขที่ ๑๐๖๒๓ กับที่ราชพัสดุแปลงหมายเลขทะเบียนที่ รบ. ๓๒๑
ที่เป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินที่ใช้เพื่อประโยชน์ของแผ่นดินโดยเฉพาะ ในท้องที่เดียวกันและอยู่ในความครอบครองใช้ประโยชน์ของกรมชลประทาน กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เนื้อที่ประมาณ ๓ งาน ๑๓ ตารางวา เพื่อให้บริเวณที่สร้างโบสถ์ของวัดมีอาณาเขตกว้างขวาง กรมการศาสนาได้นำเสนอมหาเถรสมาคมพิจารณาแล้วไม่ขัดข้อง
และกรมธนารักษ์เห็นชอบด้วย สมควรโอนกรรมสิทธิ์ที่ราชพัสดุดังกล่าวให้แก่วัดหัวโป่ง และโอนกรรมสิทธิ์ที่ธรณีสงฆ์ วัดหัวโป่ง ให้แก่กระทรวงการคลัง เพื่อให้กรมชลประทานได้เข้าครอบครองใช้ประโยชน์แทนพื้นที่เดิมต่อไป จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้
