มาตรา 56 พระราชบัญญัติการเดินอากาศ พ.ศ. 2497

ส่วนที่ ๕ หน่วยซ่อม

ตัวบทนี้อาจยังไม่รวมการแก้ไขล่าสุด

เจ้าของหรือผู้ดำเนินการสนามบินอนุญาตซึ่งให้บริการแก่สาธารณะ จะเรียกเก็บเงินเพื่อการใช้สนามบินอนุญาตที่ให้บริการแก่สาธารณะไม่ได้ เว้นแต่ค่าบริการ ค่าภาระ หรือเงินตอบแทนอื่นใด ดังต่อไปนี้
(๑) ค่าบริการผู้โดยสารขาออกตามหมวด ๖ ทวิ
(๒) ค่าบริการในการขึ้นลงของอากาศยาน
(๓) ค่าบริการที่เก็บอากาศยาน
(๔) ค่าบริการในลานจอดอากาศยาน
(๕) ค่าบริการ ค่าภาระ หรือเงินตอบแทนอื่นใดตามที่กำหนดโดยพระราชกฤษฎีกา ค่าบริการตาม (๒) และ (๓) ให้เรียกเก็บได้ไม่เกินอัตราที่กำหนดในข้อบังคับซึ่งต้องไม่เกินอัตราที่กำหนดในกฎกระทรวง ค่าบริการ ค่าภาระ หรือเงินตอบแทนอื่นใดตาม (๔) และ (๕) ให้เป็นไปตามเงื่อนไขและอัตราตามหลักเกณฑ์ที่ผู้อำนวยการอนุมัติ ทั้งนี้ ในการอนุมัติของผู้อำนวยการ ให้คำนึงถึงความเป็นธรรมของผู้บริโภคและความสามารถในการแข่งขันของสนามบินนั้น ความในมาตรานี้ให้ใช้บังคับแก่ที่ขึ้นลงชั่วคราวอนุญาตซึ่งให้บริการแก่สาธารณะด้วย [คำว่า “ข้อบังคับ” แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๓๖ แห่งพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติการเดินอากาศ พ.ศ. ๒๔๙๗ พ.ศ. ๒๕๕๘] [คำว่า “ผู้อำนวยการ” แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๔๐ แห่งพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติการเดินอากาศ พ.ศ. ๒๔๙๗ พ.ศ. ๒๕๕๘]

ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูล Open Law Data Thailand — OCS Krisdika (CC-BY 4.0) จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา