พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติกู้เงิน พ.ศ. 2492
6 มาตรา · ประกาศ 15 มี.ค. 2492
โดยที่เป็นการสมควรกู้เงินเพื่อการใช้จ่ายในราชการและการบูรณะประเทศประเภทลงทุน พระมหากษัตริย์โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้
ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช คณะอภิรัฐมนตรี ในหน้าที่คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ รังสิต กรมขุนชัยนาทนเรนทร อลงกฏ ธานีนิวัติ มานวราชเสวี อดุลเดชจรัส ให้ไว้ ณ วันที่ ๘ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๙๒ เป็นปีที่ ๔ ในรัชกาลปัจจุบัน
มาตรา 1
พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติกู้เงิน พ.ศ. ๒๔๙๒”
มาตรา 2
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
มาตรา 3
ภายในระยะเวลาไม่เกินวันที่ ๓๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๙๓ ให้รัฐบาลมีอำนาจกู้เงิน โดยวิธีออกตั๋วเงินคลัง และ/หรือพันธบัตร และ/หรือตราสารอย่างอื่น ๆ เป็นคราว ๆ ตามที่ต้องการ เป็นมูลค่ารวมทั้งสิ้นไม่เกินห้าร้อยยี่สิบสี่ล้านบาท เพื่อการใช้จ่ายในราชการและการบูรณะประเทศประเภทลงทุน
มาตรา 4
ในการกู้เงินโดยวิธีออกพันธบัตรหรือตราสารอย่างอื่น ๆ นอกจากตั๋วเงินคลังนั้น ให้รัฐบาลชำระดอกเบี้ยในอัตราไม่เกินร้อยละ ๔ ๑/๒ ต่อปี และให้ไถ่ถอนต้นเงินที่กู้แต่ละครั้งให้หมดในคราวเดียวหรือหลายคราวภายในสิบปีนับแต่วันออกพันธบัตรหรือตราสารนั้น ๆ
มาตรา 5
รายจ่ายในการชำระดอกเบี้ยและไถ่ถอนต้นเงินกู้ ให้จ่ายจากเงินคงคลังหรือจากเงินที่ตั้งไว้ในงบประมาณประจำปี
มาตรา 6
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจออกกฎกระทรวงเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้ กล่าวโดยเฉพาะกฎกระทรวงอาจกำหนด ดังต่อไปนี้ ก) ชนิด ชนิดราคา และลักษณะแห่งพันธบัตรหรือตราสารอย่างอื่น ๆ ข) ราคา และวิธีการออกพันธบัตรและตราสารอย่างอื่น ๆ ค) วิธีการชำระดอกเบี้ยและไถ่ถอนต้นเงินตามพันธบัตรและตราสารอย่างอื่น ๆ ง) ค่าธรรมเนียมและค่าใช้จ่ายในการออกและจัดการในเรื่องเงินกู้ตามพระราชบัญญัตินี้ กฎกระทรวงนั้น เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ จอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรี
