พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติยกโทษให้แก่พลทหารที่ได้กระทําผิดฐานหนีราชการทหาร พุทธศักราช 2489
5 มาตรา · ประกาศ 23 เม.ย. 2489
สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรยกโทษให้แก่พลทหารที่ได้กระทำผิดฐานหนีราชการทหาร จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้ โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้
อานันทมหิดล ตราไว้ ณ วันที่ ๑๖ เมษายน พุทธศักราช ๒๔๘๙ เป็นปีที่ ๑๓ ในรัชกาลปัจจุบัน
มาตรา 1
พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า “พระราชบัญญัติยกโทษให้แก่พลทหารที่ได้กระทำผิดฐานหนีราชการทหาร พุทธศักราช ๒๔๘๙”
มาตรา 2
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับได้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
มาตรา 3
บรรดาพลทหารที่ได้รับราชการทหารตามกฎหมายว่าด้วยการรับราชการทหารผู้ซึ่งหนีราชการไประหว่างวันที่ ๒๕ มกราคม พุทธศักราช ๒๔๘๕ ถึงวันที่ ๑ มีนาคม พุทธศักราช ๒๔๘๙ และได้กลับมาสู่ต้นสังกัดไม่ว่าโดยประการใด ๆ ภายในเวลาไม่เกินเก้าสิบวันนับแต่วันใช้พระราชบัญญัตินี้ ถ้ายังมิได้ถูกฟ้องต่อศาลก็ดี หรืออยู่ในระหว่างพิจารณาของศาลก็ดี ให้ระงับคดีและไม่เอาโทษต่อไป หรือถ้าได้รับโทษอยู่แล้วในวันใช้พระราชบัญญัตินี้ ก็ให้ยกโทษที่ยังมิได้รับนั้นเสีย
มาตรา 4
ผู้ที่ต้องคำพิพากษาของศาลให้ลงโทษในความผิดฐานหนีราชการทหาร และอยู่ในข่ายที่ได้รับการยกโทษตามมาตรา ๓ หากมีความผิดฐานอื่นรวมอยู่ด้วย ก็ให้ระงับโทษฐานหนีราชการทหารเสียตั้งแต่วันใช้พระราชบัญญัตินี้ โทษในความผิดฐานอื่นที่รวมอยู่ด้วยตามความในวรรคก่อนนั้น ให้นับอยู่ในลำดับก่อนและโทษความผิดฐานหนีราชการทหารให้นับอยู่ในลำดับหลัง
มาตรา 5
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ในส่วนที่เกี่ยวกับกระทรวงนั้น ๆ
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ ปรีดี พนมยงค์ นายกรัฐมนตรี
