ข้อ 8 กฎกระทรวงการชดเชยความเสียหายจากการดำเนินการเฝ้าระวัง ป้องกัน หรือควบคุมโรคติดต่อหรือโรคระบาด พ.ศ. 2567

ผู้เสียหายมีสิทธิที่จะได้รับค่าทดแทน อย่างหนึ่งอย่างใด ดังต่อไปนี้
(๑) ค่าใช้จ่ายในการรักษาพยาบาล ให้จ่ายเท่าที่จ่ายจริง แต่ไม่เกินสามหมื่นบาท
(๒) ค่าฟื้นฟูสมรรถภาพทางร่างกาย ให้จ่ายเท่าที่จ่ายจริง แต่ไม่เกินห้าหมื่นบาท
(๓) ค่าขาดประโยชน์ทำมาหาได้ในระหว่างที่ไม่สามารถประกอบการงานได้ตามปกติ ให้จ่ายในอัตราค่าจ้างขั้นต่ำในท้องที่จังหวัดที่ประกอบการงาน ณ วันที่ไม่สามารถประกอบการงานได้เป็นระยะเวลาไม่เกินสามสิบวันนับแต่วันที่ไม่สามารถประกอบการงานได้ตามปกติ
(๔) กรณีที่ผู้เสียหายถึงแก่ความตาย ได้แก่ (ก) ค่าทดแทน ให้จ่ายได้ตั้งแต่สามหมื่นบาท แต่ไม่เกินหนึ่งแสนบาท (ข) ค่าจัดการศพ ให้จ่ายเป็นจำนวนสองหมื่นบาท (ค) ค่าขาดอุปการะเลี้ยงดู ให้จ่ายได้ไม่เกินสามหมื่นบาท
(๕) ค่าเสียหายที่เกิดแก่ทรัพย์สินของผู้เสียหาย
(๖) ค่าเสียหายอื่นนอกจาก (๑) ถึง (๕) ที่จำเป็นต้องจ่ายเพื่อชดเชยความเสียหายให้แก่ผู้เสียหาย ให้จ่ายได้ไม่เกินสามหมื่นบาท

ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูล Open Law Data Thailand — OCS Krisdika (CC-BY 4.0) จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา