ข้อ 7 กฎกระทรวงความปลอดภัยและความมั่นคงปลอดภัยทางนิวเคลียร์และรังสีในการขนส่ง พ.ศ. 2567

สำหรับวัสดุกัมมันตภาพจำเพาะต่ำในกลุ่ม LSA-I และวัตถุที่มีการปนเปื้อนบนพื้นผิวในกลุ่ม SCO-I และกลุ่ม SCO-III อาจถูกขนส่งโดยไม่บรรจุหีบห่อภายใต้เงื่อนไข ดังต่อไปนี้
(๑) วัสดุที่ไม่บรรจุหีบห่อที่ไม่ใช่แร่ที่มีนิวไคลด์กัมมันตรังสีที่เกิดตามธรรมชาติเท่านั้น ต้องได้รับการขนส่งโดยวัสดุนั้นไม่มีการตกหล่น และมีการกำบังรังสีตลอดเวลาขนส่ง
(๒) ยานพาหนะขนส่งต้องอยู่ภายใต้การขนส่งเฉพาะ เว้นแต่กรณีการขนส่งวัตถุที่มีการปนเปื้อนบนพื้นผิวในกลุ่ม SCO-I ที่มีการปนเปื้อนบนพื้นผิวทั้งที่เข้าถึงและที่เข้าไม่ถึง ไม่เกินขีดจำกัดการปนเปื้อนทางรังสีตามข้อ ๒๐ (๕)
(๓) วัตถุที่มีการปนเปื้อนบนพื้นผิวในกลุ่ม SCO-I ในกรณีมีข้อสงสัยว่ามีการปนเปื้อนแบบไม่ติดแน่นบนที่พื้นผิวที่เข้าไม่ถึงเกินขีดจำกัดการปนเปื้อนทางรังสีตามข้อ ๒๐ (๕) ต้องมีการป้องกันการตกหล่นในยานพาหนะขนส่ง
(๔) วัสดุฟิสไซล์ที่ไม่บรรจุหีบห่อจะต้องมีปริมาณไม่เกิน ๔๕ กรัม
(๕) วัตถุที่มีการปนเปื้อนบนพื้นผิวในกลุ่ม SCO-III ต้องมีการดำเนินการ ดังต่อไปนี้ (ก) ใช้การขนส่งทางถนน ทางราง หรือทางน้ำ และอยู่ภายใต้การขนส่งเฉพาะ (ข) ไม่ตั้งวัสดุซ้อนกัน (ค) กิจกรรมทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับการขนส่ง รวมถึงการป้องกันอันตรายจากรังสี การตอบสนองกรณีเหตุฉุกเฉิน และข้อควรระวังพิเศษใด ๆ หรือการควบคุมทางบริหารหรือทางปฏิบัติพิเศษใด ๆ ที่จะใช้ระหว่างการขนส่ง ต้องมีการอธิบายในแผนการขนส่ง (ง) ต้องใช้หีบห่อแบบ IP-2 เว้นแต่ความเสียหายจากการตกจากที่สูงต้องเป็นไปตามที่กำหนดในแผนการขนส่ง (จ) วัตถุและอุปกรณ์กำบังรังสีใด ๆ ต้องติดยึดกับยานพาหนะขนส่ง

ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูล Open Law Data Thailand — OCS Krisdika (CC-BY 4.0) จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา