ข้อ 20 กฎกระทรวงการคืนหรือการชดใช้คืนซึ่งทรัพย์สินที่เกี่ยวกับการกระทำความผิดและการชดใช้ค่าเสียหายให้แก่ผู้เสียหายในความผิดมูลฐาน พ.ศ. 2567

หมวด ๓ การเก็บรักษาและการจัดการทรัพย์สิน เพื่อนำไปคืนหรือชดใช้คืนหรือชดใช้ค่าเสียหายให้แก่ผู้เสียหาย

การเก็บรักษาและการจัดการทรัพย์สินที่เกี่ยวกับการกระทำความผิดในระหว่างรอการนำไปคืนหรือชดใช้คืนหรือชดใช้ค่าเสียหายให้แก่ผู้เสียหายตามข้อ ๑๙ ให้สำนักงานดำเนินการ ดังต่อไปนี้
(๑) ถ้าทรัพย์สินที่ต้องเก็บรักษาเป็นเงินสด ให้นำเข้าฝากสถาบันการเงินตามที่เลขาธิการกำหนด
(๒) ถ้าทรัพย์สินที่ต้องเก็บรักษาเป็นอัญมณี เครื่องทองรูปพรรณ หรือของมีค่าอื่น หรือเป็นสังหาริมทรัพย์ ให้เก็บรักษาทรัพย์สินไว้ในที่ปลอดภัยตามที่เลขาธิการกำหนด
(๓) ถ้าทรัพย์สินที่ต้องเก็บรักษาเป็นอสังหาริมทรัพย์หรือสังหาริมทรัพย์ที่ไม่สะดวกต่อการขนย้ายหรือจะเป็นภาระแก่ทางราชการในการเก็บรักษา อาจจัดให้ผู้อื่นหรือส่วนราชการอื่นดูแลรักษาทรัพย์สินหรือจะจ้างคนเฝ้าทรัพย์สินก็ได้
(๔) ถ้าทรัพย์สินที่ต้องเก็บรักษาเป็นสินทรัพย์ดิจิทัล ให้นำเข้าฝากผู้ประกอบธุรกิจสินทรัพย์ดิจิทัลที่ได้รับใบอนุญาตจากสำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ตามกฎหมายว่าด้วยการประกอบธุรกิจสินทรัพย์ดิจิทัล ตามที่เลขาธิการกำหนด ในกรณีที่ผู้มีหน้าที่เก็บรักษาทรัพย์สินเห็นว่าการเก็บรักษาและจัดการโดยวิธีการอื่นจะเหมาะสมและเกิดประโยชน์แก่ราชการมากกว่าวิธีการที่กำหนดไว้ในวรรคหนึ่ง ให้ผู้มีหน้าที่เก็บรักษาทรัพย์สินรายงานเลขาธิการทราบเพื่อพิจารณาสั่งการให้เก็บรักษาและจัดการได้ตามที่เห็นสมควร ค่าใช้จ่ายในการเก็บรักษาและจัดการทรัพย์สินให้ใช้เงินจากงบประมาณ ทั้งนี้ ตามที่เลขาธิการกำหนดโดยความเห็นชอบของกระทรวงการคลัง

ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูล Open Law Data Thailand — OCS Krisdika (CC-BY 4.0) จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา