มาตรา 3 พระราชบัญญัติว่าด้วยวิธีปฏิบัติการภาษีอากรฝ่ายสรรพากรเฉพาะกาลเนื่องจากพระราชบัญญัติปีประดิทิน พุทธศักราช 2483 พุทธศักราช 2483

ภาษีเงินได้ซึ่งประเมินเรียกเก็บตามประมวลรัษฎากรนั้น เป็นภาษีอยู่ในลักษณะที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติปีประดิทิน พุทธศักราช ๒๔๘๓ ภาษีเงินได้ดังกล่าว จำนวนที่ถึงคราวประเมินเรียกเก็บในปีพุทธศักราช ๒๔๘๓ ได้ประเมินเรียกเก็บโดยคำนวณจากเงินได้ที่ได้รับในปีพุทธศักราช ๒๔๘๒ เต็ม ๑๒ เดือน ส่วนที่จะถึงคราวประเมินเรียกเก็บในปี พุทธศักราช ๒๔๘๔ นั้น ให้ปฏิบัติตามประมวลรัษฎากร เว้นแต่ที่กำหนดเงื่อนไขไว้ดังต่อไปนี้
(๑) ปีภาษีที่ล่วงมาแล้วตามบทบัญญัติมาตราต่าง ๆ ของหมวด ๓ แห่งประมวลรัษฎากร ให้ถือเป็นตั้งแต่ต้นเดือนเมษายนถึงสิ้นเดือนธันวาคม พุทธศักราช ๒๔๘๓ รวมเก้าเดือน
(๒) การยื่นรายการตามมาตรา ๕๖, ๕๗ แห่งประมวลรัษฎากรนั้นให้ยื่นภายในเดือนพฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๘๔ และให้แสดงรายการเกี่ยวกับเงินได้พึงประเมินตลอดระยะเวลาสิบสองเดือน นับแต่เดือนเมษายน พุทธศักราช ๒๔๘๓ ถึงมีนาคม พุทธศักราช ๒๔๘๔ (๓) ภาษีที่ประเมินเรียกเก็บนั้น ให้ประเมินเรียกเก็บตามจำนวนเงินได้พึงประเมินที่ได้รับตลอดระยะเวลาสิบสองเดือน นับแต่เดือนเมษายน พุทธศักราช ๒๔๘๓ ถึงมีนาคม พุทธศักราช ๒๔๘๔ แต่ให้เรียกเก็บเพียง ๓ ใน ๔ แห่งเงินภาษีที่คำนวณได้
(๔) บทบัญญัติมาตรา ๔ มาตรา ๕ มาตรา ๖ และมาตรา ๘ แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉะบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๘๓ ไม่ลบล้างความในมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัตินี้

ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูล Open Law Data Thailand — OCS Krisdika (CC-BY 4.0) จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา