ข้อ 1 กฎกระทรวง ฉบับที่ 377 (พ.ศ. 2564) ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการดำเนินการเกี่ยวกับเอกสารหลักฐานและทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มด้วยกระบวนการทางอิเล็กทรอนิกส์ สำหรับผู้ประกอบการที่ได้ให้บริการทางอิเล็กทรอนิกส์จากต่างประเทศ

ในกฎกระทรวงนี้ “ผู้ประกอบการ” หมายความว่า ผู้ประกอบการที่ให้บริการทางอิเล็กทรอนิกส์จากต่างประเทศและได้มีการใช้บริการนั้นในราชอาณาจักรโดยผู้ใช้ซึ่งมิใช่ผู้ประกอบการจดทะเบียน หรือผู้ประกอบการอิเล็กทรอนิกส์แพลตฟอร์มจากต่างประเทศ ซึ่งมีหน้าที่เสียภาษีมูลค่าเพิ่มตามมาตรา ๘๒/๑๓ วรรคสองและวรรคสาม “ผู้ประกอบการจดทะเบียน” หมายความว่า ผู้ประกอบการที่ได้จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มผ่านระบบอิเล็กทรอนิกส์ของกรมสรรพากร “เอกสารหลักฐาน” หมายความว่า หมายเรียก หนังสือแจ้งให้เสียภาษีอากร แบบ รายงาน หรือหนังสืออื่นใดที่เกี่ยวกับการประเมินภาษีมูลค่าเพิ่ม การยื่นแบบแสดงรายการภาษีมูลค่าเพิ่ม การชำระภาษีมูลค่าเพิ่ม การจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่ม การดำเนินการทางทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม การคืนภาษีมูลค่าเพิ่ม การอุทธรณ์ภาษีมูลค่าเพิ่ม หรือการดำเนินการอื่นใดที่เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม ซึ่งอยู่ในรูปข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์

ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูล Open Law Data Thailand — OCS Krisdika (CC-BY 4.0) จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา