มาตรา 303 ประมวลกฎหมายอาญา

หมวด ๓ ความผิดฐานทำให้แท้งลูก

ผู้ใดทำให้หญิงแท้งลูกโดยหญิงนั้นไม่ยินยอม ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินเจ็ดปี หรือปรับไม่เกินหนึ่งแสนสี่หมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ถ้าการกระทำนั้นเป็นเหตุให้หญิงรับอันตรายสาหัสอย่างอื่นด้วย ผู้กระทำต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่หนึ่งปีถึงสิบปี และปรับตั้งแต่สองหมื่นบาทถึงสองแสนบาท ถ้าการกระทำนั้นเป็นเหตุให้หญิงถึงแก่ความตาย ผู้กระทำต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่ห้าปีถึงยี่สิบปี และปรับตั้งแต่หนึ่งแสนบาทถึงสี่แสนบาท

อ่านในตัวบททั้งฉบับ

มาตราที่อ้างถึงมาตรานี้

มาตรา 93

แนวคำพิพากษาศาลฎีกาที่เกี่ยวข้อง

11 คดี

ค้นหาคำพิพากษาเพิ่มเติม

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6443/2545 พ.ศ. 2545

สืบค้นที่ศาลฎีกา

จำเลยที่ 1 และที่ 2 พาผู้เสียหายขึ้นรถกระบะจากบ้านพักของผู้เสียหายไปให้หญิงไม่ทราบชื่อทำแท้งโดยผู้เสียหายยินยอม ในระหว่างนั้นจำเลยที่ 1 นั่งขวางประตูบ้านอยู่ด้วย เป็นการช่วยเหลือหรือให้ความสะดวกก่อนหรือขณะกระทำความผิดจำเลยที่ 1 และที่ 2 จึงมีความผิดฐานเป็นผู้สนับสนุนตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 302 วรรคแรก ประกอบมาตรา 86 ซึ่งแม้โจทก์มิได้ขอให้ลงโทษตามมาตรานี้ศาลก็ลงโทษได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคท้ายเพราะการทำให้หญิงแท้งลูกไม่… อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.อ. มาตรา 86 ป.อ. มาตรา 302 ป.วิ.อ. มาตรา 192

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6443/2545 พ.ศ. 2545

สืบค้นที่ศาลฎีกา

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.อ. มาตรา 86 ป.อ. มาตรา 302 ป.วิ.อ. มาตรา 192

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 81/2498 พ.ศ. 2498

สืบค้นที่ศาลฎีกา

ในเรื่องความผิดฐานกรรโชก โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยไม่ใช่ตำรวจแต่อ้างว่าเป็นตำรวจใช้วาจาขู่เข็ญว่าไม่ให้เงินจะมีเรื่องเป็นการขู่เข็ญขืนใจให้มีความกลัวตาม ม. 303 ดังนี้เป็นฟ้องที่ สมบูรณ์ ข้อเท็จจริงที่ได้ความว่าจำเลยไม่ใช่ตำรวจแต่อ้างว่าเป็นตำรวจขู่เข็ญผู้เสียหายให้+ส่งเงินให้ถ้าไม่ให้จะมีเรื่อง และผู้เสียหายได้+ส่งเงินให้โดยจำเลยไม่มีอำนาจทำได้ตาม ก.ม.ดังนี้เป็นข้อเท็จจริงที่เข้าเกณฑ์ความผิดฐานกรรโชก แม้โจทก์จะแถลงว่าติดใจสืบพยานเพียงเท่านี้ เมื่อจ… อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.วิ.อ. มาตรา 15 ป.วิ.อ. มาตรา 158 ป.วิ.พ. มาตรา 120 ป.วิ.พ. มาตรา 89 กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 303

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1822/2497 พ.ศ. 2497

สืบค้นที่ศาลฎีกา

โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยใช้กำลังข่มขืนขู่เข็ญขืนใจให้ผู้เสียหายสัญญาจะส่งเงินให้แก่จำเลยกับพวก ขอให้ลงโทษฐานกรรโชก ทางพิจารณาได้ความว่า ผู้เสียหายถูกบังคับให้เงินทันที จึงมิใช่เป็นเรื่องบังคับให้สัญญาว่าจะส่งทรัพย์ตามความหมายของกรรโชก จึงลงโทษจำเลยฐานกรรโชกไม่ได้ อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 303 กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 298 ป.วิ.อ. มาตรา 192

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 119/2491 พ.ศ. 2491

สืบค้นที่ศาลฎีกา

ตำรวจจับราษฎรมา โดยหาว่ากระทำผิดทางอาญา ได้พูดขู่เข็ญให้เอาเงินมาให้คนละ 40 บาท ถ้ายอมเสียเงินให้ก็จะเสร็จเรื่อง มิฉะนั้นจะเอาตัวไปเดี๋ยวนั้น ราษฎรซักถามจนเป็นที่พอใจแล้วก็ตกลงยอมเสียเงินให้ แล้วหากันกลับไปเอาเงินมาให้ตำรวจในอีก 2 ชั่วโมงต่อมา ดังนี้เป็นความผิดฐานกรรโชกตามกฎหมายอาญามาตรา 303 อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 298 กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 303

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 853/2486 พ.ศ. 2486

สืบค้นที่ศาลฎีกา

สาลชั้นต้นฟังคำพยานโจท+เดียว แล้วพิพากสายกฟ้อง โดยที่รูปคดีของโจทมี+เปนความผิดและยังไม่+อันไดที่จะฟังข้อเท็ดจิง+ยุติเช่น ย่อมเปนการ++ด้วยวิธีพิจารนา สาล+ดำเนินกะบวนพิจารนาไห้เส็ดสิ้นกะแสความ. อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 303 ป.วิ.อ. มาตรา 176 ป.วิ.อ. มาตรา 208 ป.วิ.อ. มาตรา 225 ป.วิ.อ. มาตรา 185 ป.วิ.อ. มาตรา 174ตอนท้าย

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1239/2482 พ.ศ. 2482

สืบค้นที่ศาลฎีกา

จำเลยขู่ให้เจ้าทรัพย์สัญญาส่งทรัพย์ให้แก่ตน แล้วรุ่งขึ้นจำเลยมาขอรับเงินเจ้าทรัพย์เจ้าทรัพย์บอกว่าไม่มี จำเลยกล่าวว่า ไม่ให้ก็ไม่เอาระวังจะฟันหัว ตีให้ตาย แล้วจำเลยก็ออกจากห้องเจ้าทรัพย์ไปเอง ดังนี้การกระทำครั้งหลังนี้ยังไม่เป็นผิดฐานพยายามชิงทรัพย์หรือฐานทำให้เสื่อมเสียอิสสระภาพ อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.อ. มาตรา 268 ป.อ. มาตรา 303 ป.อ. มาตรา 299 ป.อ. มาตรา 60 ป.อ. มาตรา 61

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1267/2479 พ.ศ. 2479

สืบค้นที่ศาลฎีกา

จำเลยบอกเจ้าทุกข์ว่าได้ยินเสียงผู้หญิงร้องในบ้านจำเลยในคืนวันที่ผูกพี่ลูกน้องของเจ้าทุกข์ผูกคอตายในห้องติดกับห้องเจ้าทุกข์และขอค่าปิดปาก 40 บาท เจ้าทุกข์ยอมสัญญาว่าจะให้ค่าปิดปากตามที่เรียกร้องดังนี้มีผิดตาม ม.303 ฟ้อง ตัดสิน โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตาม ม.303 ตอน 2 ศาลลงโทษจำเลยตาม ม.303 ตอนต้นได้ อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.อ. มาตรา 303 ป.วิ.อ. มาตรา 192 ป.วิ.อ. มาตรา 158

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 611/2478 พ.ศ. 2478

สืบค้นที่ศาลฎีกา

ที่ดินซึ่งเจ้าของข้างเคียงใช้เป็นทางเดินมาเป็นเวลากว่า 10 ปี แล้วย่อมตกอยู่ในภาระจำยอม ตาม ม.1401-1382 การใช้ทางเดินร่วมกับเจ้าของที่ไม่เรียกว่าครอบครองด้วยเจตนาจะเป็นเจ้าของแม้จะเป็นเวลากว่า 10 ปี ไม่ได้กรรมสิทธิ เจ้าของที่ดินที่ตกอยู่ในภาระจำยอมย่อมมีอำนาจ+เจ้าพนักงานรังวัดปักลักเขตต์ได้ เจ้าของ+ทรัพย์ไม่มีอำนาจขัดขวาง อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.พ.พ. มาตรา 1401-1382 ป.อ. มาตรา 303 ป.อ. มาตรา 250

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 385/2470 พ.ศ. 2470

สืบค้นที่ศาลฎีกา

อ้างอำนาจคนร้ายขู่เพื่อให้เขารับสัญญา แลภายหลังนำเงินไปให้มีผิดฐานกรรโชก อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.อ. มาตรา 303

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 406/2468 พ.ศ. 2468

สืบค้นที่ศาลฎีกา

กันโชก ขู่ว่าจะต้องรับโทษอาญา อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.อ. มาตรา 303

มาตรานี้เกี่ยวกับเรื่องของคุณหรือไม่?

ทนายความช่วยดูข้อเท็จจริงและบอกทางเลือกที่เหมาะกับคุณ

ขอรับคำปรึกษา

ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูล Open Law Data Thailand — OCS Krisdika (CC-BY 4.0) จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา