มาตรา 220 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา
หมวด ๑ หลักทั่วไป
แนวคำพิพากษาศาลฎีกาที่เกี่ยวข้อง
576 คดี
โจทก์ฎีกาว่าจำเลยห้ามมิให้ใช้เงินตามเช็คพิพาทโดยเจตนาทุจริตเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ข้อที่ศาลอุทธรณ์อ้างว่านายสมบูรณ์เป็นเจ้าของโรงงานทำเก้าอี้ที่จำเลยซื้อและชำระราคาด้วยเช็คพิพาท นายสุมิสยึดโรงงานแจ้งความต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจว่านายสมบูรณ์ยักยอกเก้าอี้และเช็คพิพาทแล้วไม่ไปที่โรงงานอีก เป็นการรับฟังข้อเท็จจริงตามคำเบิกความพยานจำเลย ดังนั้น ฎีกาโจทก์ที่ว่าศาลอุทธรณ์หยิบยกข้อเท็จจริงดังกล่าวขึ้นวินิจฉัยเป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมาย จึงเป็นการฎีกาดุลพินิจใ…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 195
ป.วิ.อ. มาตรา 220
ป.วิ.อ. มาตรา 225
ฟ้องฎีกาที่ว่าคำวินิจฉัยที่หยิบยกเรื่องเอกสารว่าปลอมหรือไม่ ไม่ชอบ การกระทำของจำเลยเป็นความผิดที่อาจประทับฟ้องหรือไม่ และการกระทำของจำเลยที่ 3 จะมีความผิดตามกฎหมายหรือไม่ เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 220
ฎีกาที่ว่า จำเลยมีเจตนาฆ่าเป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริงเป็นปัญหาข้อเท็จจริง
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 220
ฎีกาที่ว่า การออกหมายค้นนั้นออกโดยชอบด้วยกฎหมายเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 220
ฎีกาที่ว่า โจทก์ร่วมเป็นผู้เสียหาย เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 220
ฎีกาของจำเลยที่ว่า การกระทำของจำเลยเป็นการกระทำโดยเจตนาหรือไม่ เป็นปัญหาข้อเท็จจริง
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 220
โจทก์ฎีกาว่า ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยไม่ครบตามฟ้องของโจทก์เพราะโจทก์อุทธรณ์ว่าจำเลยฟ้องเท็จกล่าวหาว่าโจทก์ยักยอกทรัพย์สิน 3 รายการ แต่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยถึงทรัพย์เพียงรายการเดียวจึงไม่ชอบนั้น ความจริงเป็นเรื่องที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยว่าจำเลยขาดเจตนาในการกระทำ จึงไม่เป็นความผิดตามฟ้อง ดังนั้น ฎีกาของโจทก์จึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 220
ฎีกาของโจทก์ในข้อที่ว่า ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงจากคำเบิกความของพยาน และวินิจฉัยตรงกับศาลชั้นต้นว่า ฟังไม่ได้ว่าเป็นคำเบิกความเท็จนั้น เป็นฎีกาคัดค้านดุลพินิจการรับฟังพยานของศาลอุทธรณ์เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามฎีกาและฎีกาข้อที่ว่า ศาลอุทธรณ์ได้มีคำพิพากษา ก่อนวันที่ได้รับสำนวนจากศาลชั้นต้น คำพิพากษาศาลอุทธรณ์จึงไม่ชอบนั้นเมื่อปรากฏตามหลักฐานในสำนวนเชื่อได้ว่าเป็นเพียง การลงเลขพ.ศ.ผิดพลาดมิได้พิพากษาก่อนวันรับสำนวนจาก ศาลชั้นต้นตามที่โจทก์…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 220
ป.อ. มาตรา 177
ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220ซึ่งข้อคัดค้านว่าศาลอุทธรณ์วินิจฉัยนอกประเด็นแห่งคดีนั้นเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 220
ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโดยฟังข้อเท็จจริงว่าเหตุที่จำเลยทั้งสองไม่ยอมจดทะเบียนโอนมรดกให้โจทก์เพราะยังมีความสงสัยไม่แน่ใจว่าพินัยกรรมสมบูรณ์หรือไม่ แล้วมีหนังสือให้โจทก์ไปดำเนินคดีทางศาลเสียก่อน จึงเป็นการปฏิบัติหน้าที่โดยชอบ การที่โจทก์ฎีกาว่า เหตุที่จำเลยทั้ง สองไม่จดทะเบียนโอนมรดกให้โจทก์โดยอ้างเหตุแห่งความสงสัยนั้น แสดงว่าจำเลยหาเหตุบ่ายเบี่ยงที่จะไม่ยอมจดทะเบียนโอน มรดกให้โจทก์ เป็นการละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ เป็นการโต้เถีย…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 220
ศาลล่างทั้งสองพิพากษายกฟ้องโดยอาศัยข้อเท็จจริง ฎีกาของโจทก์พอสรุปใจความได้ว่า จำเลยมีเจตนากระทำผิดตามฟ้องจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกา
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 220
ฎีกาโจทก์ที่โต้แย้งว่า พยานโจทก์ฟังได้ว่าคดีมีมูลนั้นเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ส่วนที่โจทก์ฎีกาว่าศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์นำสำนวนการสอบสวนมาวินิจฉัยว่าฟ้องโจทก์ไม่มีมูลเป็นการมิชอบเพราะจำเลยเป็นผู้ทำสำนวนการสอบสวน และการกระทำต่างๆ ของจำเลยเป็นการชอบหรือไม่ เป็นความผิด หรือไม่ ควรจะได้พิจารณาเมื่อศาลสั่งประทับฟ้องแล้วนั้น ก็เป็นการโต้แย้งดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานจึงเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกา
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 220
ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าการแสดงข้อความโดยสุจริตเพื่อความชอบธรรมป้องกันตนตามคลองธรรม แม้จะไม่ปรากฏข้อเท็จจริงว่าจำเลยยังไม่สืบพยาน ฟังไม่ได้ว่าจำเลยเจตนาหมิ่นประมาท จึงเป็นดุลพินิจในการรับฟ้องพยานหลักฐาน เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 220
โต้แย้งคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ที่พิพากษายืนตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้น ว่าคลาดเคลื่อนฝ่าฝืนหลักฐานในสำนวน เป็นการโต้เถียงว่าศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงไม่ถูกต้อง เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 220
ฎีกาโจทก์ที่ว่า พยานหลักฐานที่โจทก์นำสืบพอฟังว่าคดีมีมูล และที่ว่าศาลล่างทั้งสองวินิจฉัยพยานหลักฐานของโจทก์เป็นทำนองชั้นพิจารณาคดี มิใช่ชั้นไต่สวนมูลฟ้องเป็นการคลาดเคลื่อนต่อข้อกฎหมายนั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อศาลล่างทั้งสองพิพากษายกฟ้องจึงต้องห้ามฎีกา ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 220
มาตรานี้เกี่ยวกับเรื่องของคุณหรือไม่?
ขอรับคำปรึกษา
ทนายความช่วยดูข้อเท็จจริงและบอกทางเลือกที่เหมาะกับคุณ
ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูลตัวบทกฎหมายไทย (Dhamanoon/thai-code-of-law_dataset, CC-BY 4.0) คัดจากฉบับรวมแก้ไขของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
