Supreme Court judgments

จำเลยเคยต้องโทษมาหลายครั้ง จนต้องถูกส่งตัวไปอยู่ต่างจังหวัดตาม พ.ร.บ.ดัดสันดานคนจรจัด แล้วมากระทำผิดฐานวิ่งราวทรัพย์เข้าอีกดังนี้ ต้องเพิ่มโทษกักกันแก่จำเลยตาม พ.ร.บ.กักกันฯ ม.6 ศาลจะใช้ดุลยพินิจไม่ลงโทษกักกันเช่นตาม ม.8 มิได้

ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยตาม ม.299 แห่งกฎหมายอาญา กับให้ลงโทษกักกัน 3 ปี จำเลยอุทธรณ์ขอให้ยกโทษกักกันศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องในความผิดฐานชิงทรัพย์ด้วยได้ เพราะเป็นกรณีเกี่ยวพันกัน

ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลย 9 เดือน แล้วส่งตัวไปกักกัน 4 ปี ศาลอุทธรณ์แก้เป็นว่าไม่ต้องส่งตัวไปกักกัน นอกนั้นยืนตาม ดังนี้ โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริงในเรื่องโทษกักกันได้ เพราะศาลล่างทั้ง 2 ตัดสินกลับกันมา

โจทก์ฟ้องว่ามีคนร้ายลักทรัพย์ไป แล้วจับได้จากจำเลยโดยจำเลยลักหรือรับไว้โดยรู้สึกว่าเป็นของร้าย ขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 93,321 จำเลยรับสารภาพ โจทก์จำเลยไม่สืบพะยาน ศาลต้องตัดสินยกฟ้อง

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์ขอให้ลงโทษฐานนั้นพิจารณาได้ความว่าจำเลย+รับของโจรลงโทษจำเลยมิได้ ในคดีที่มีจำเลยหลายคน ถึงแม้จำเลยคนใดคนหนึ่งจะมิได้อุทธรณ์ฎีกาขึ้นมาก็ดี ถ้าเป็นเหตุในลักษณคดีแล้วศาลฎีกาก็พิพากษาให้เป็นผลดีแก่จำเลยคนนั้น …

รับฝากสัญญากู้จากเขาไว้โดยรู้ว่าเป็นของเก็บตกได้แลผู้เอามาฝากมีเจตนายักยอกไว้เป็นประโยชน์ส่วนตัว ผู้รับฝากต้องมีผิดฐานรับของโจร สัญญากู้ถือว่าเป็นทรัพย์อย่างหนึ่ง (หมายเหตุ เห็นกันว่าเพียงแต่เก็บของตกได้แล้วไม่ปฏิบัติตามประมวลแพ่ง …

ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย