Supreme Court judgments

ในกรณีที่ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้โจทก์ดำเนินคดีในศาลชั้นต้นอย่างคนอนาถานั้น โจทก์อาจอุทธรณ์คำสั่งนั้นต่อศาลอุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 วรรคท้ายได้เมื่อศาลอุทธรณ์มีคำสั่งอย่างใดแล้วคำสั่งเช่นนั้นย่อมเป็นที่สุด …

เมื่อโจทก์ยื่นฎีกาพร้อมกับคำร้องขอให้ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ที่พิจารณาคดีรับรองให้ฎีกาภายในกำหนดเวลาฎีกาแล้ว แม้ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์จะไม่อนุญาต ศาลชั้นต้นก็ต้องตรวจฎีกาว่าควรจะส่งไปศาลฎีกาหรือไม่ การที่โจทก์มาร้องขอให้ตรวจรับฎีกาภายห …

เมื่อปรากฏว่าในชั้นบังคับคดีมีทุนทรัพย์ที่พิพาทไม่เกินห้าพันบาทและศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 248

ฎีกาจำเลยซึ่งโต้เถียงว่า ของกลางมิใช่ฝิ่นและจำเลยไม่รู้ว่าเป็นฝิ่น และประเด็นที่จำเลยอ้างว่าศาลล่างวินิจฉัยฝ่าฝืนพยานหลักฐาน ซึ่งเมื่อพิจารณาแล้วไม่ปรากฏว่าศาลล่างวินิจฉัยผิดจากพยานหลักฐานดังจำเลยอ้างแต่อย่างใดนั้น ทั้งสองข้อนี้เป …

คดีที่ศาลชั้นต้นลงโทษปรับจำเลยเพียง 1,000 บาทและริบทรัพย์และศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นนั้น ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218

ปัญหาว่าที่พิพาทเป็นทางสาธารณะหรือไม่เป็นปัญหาข้อเท็จจริงฎีกาโจทก์ที่ว่า ศาลยกเอาคำพิพากษาในคดีอื่นมายันโจทก์นั้น เมื่อปรากฏว่าการที่ศาลวินิจฉัยว่าที่พิพาทในคดีนี้เป็นที่ดินแปลงเดียวกับแปลงที่ ถ เคยปิดโดยศาลมิได้ยกเอาคำพิพากษาในคด …

คดีแพ่งซึ่งศาลชั้นต้นได้นัดอ่านคำพิพากษาศาลฎีกาแล้วนั้นเมื่อปรากฏข้อเท็จจริงจากคำร้องของโจทก์ว่าจำเลยได้ถึงแก่กรรมแล้ว และทางไต่สวนของศาลชั้นต้นปรากฏว่า ส.เป็นน้องสาวของจำเลยผู้มรณะและไม่คัดค้านในการที่จะเข้าเป็นคู่ความแทนที่จำเลย …

คดีฟ้องขอให้ศาลพิพากษาว่าพินัยกรรมเป็นโมฆะและสั่งทำลายนิติกรรมนั้น เป็นคดีฟ้อง ขอให้ปลดเปลื้องทุกข์อันไม่อาจคำนวณเป็นราคาเงินได้ ไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248

คดีปลดเปลื้องทุกข์อันไม่อาจคำนวณเป็นราคาเงินได้นั้น แม้จะมีคำขอเพิ่มเติมเรียกค่าเสียหายมาด้วย ก็ไม่เป็นเหตุทำให้เป็นคดีมีทุนทรัพย์ จึงไม่ต้องห้ามในการที่จะฎีกาในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248

คดีนี้โจทก์ตายมาเกินหนึ่งปีแล้วและไม่มีทายาทขอเป็นคู่ความแทนที่ผู้มรณะ ศาลจึงต้องจำหน่ายคดีเสียจากสารบบความตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 42

ฎีกาโจทก์ที่ว่าโจทก์ทำรั้วขึ้นในที่ของโจทก์เอง ไม่มีเหตุที่จำเลยจะเชื่อว่าปลูกในที่สาธารณะนั้นเป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริงศาลล่างทั้งสองฟังต้องกันว่าจำเลยรื้อรั้วของโจทก์เพราะเชื่อโดยสุจริตว่าโจทก์ทำรั้วในที่สาธารณะและไม่มีเจตนาแกล้ …

คดีที่ศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้คู่ความฟังวันที่15 กุมภาพันธ์ 2503 นั้น เมื่อโจทก์ยื่นฎีกาวันที่ 16 มีนาคม 2503 คดีโจทก์จึงขาดอายุความฎีกา

เหตุแห่งการขอโอนคดีสรุปได้เพียงว่าจำเลยถูกกักขังอยู่ที่เรือนจำบางขวาง ไม่สะดวกที่จะส่งตัวจำเลยไปดำเนินคดีที่ศาลจังหวัดเชียงใหม่ ดังนี้ ยังไม่เป็นเหตุที่เพียงพอที่จะให้โอนคดีตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 26ได้

ฎีกาจำเลยซึ่งโต้เถียงเพียงประเด็นเดียวว่าจำเลยไม่ควรใช้ค่าทนายแทนโจทก์ เป็นฎีกาโต้เถียงในปัญหาเรื่องค่าฤชาธรรมเนียมแต่อย่างเดียว ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 168

เมื่อคำรับรองในท้ายฎีกาของจำเลยระบุว่า รอฟังคำสั่งอยู่ถ้าไม่รอให้ถือว่าทราบแล้ว ดังนั้นการที่จำเลยยื่นฎีกาในวันที่ 16 มีนาคม และศาลชั้นต้นได้มีคำสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยในวันเดียวกันนี้เอง จึงต้องถือว่าจำเลยได้ทราบคำสั่งไม่รับฎีกาขอ …

คดีฟ้องขับไล่ออกจากที่ดิน เป็นคดีไม่มีทุนทรัพย์ แม้จะเรียกค่าเช่าที่ค้างชำระและค่าเสียหายซึ่งมีทุนทรัพย์ไม่ถึงห้าพันบาทรวมมาด้วย เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ก็ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้

คดีที่พิพาทกันด้วยทุนทรัพย์ 4,200 บาทและศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นนั้น ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248ปัญหาที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์จะยกขึ้นในชั้นฎีก …

ฟ้องเรื่องผิดสัญญาจะซื้อขาย เพิกถอนพินัยกรรมที่มีทุนทรัพย์2,500 บาท เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 248

แม้ทรัพย์ราคาประมาณ 9,000 บาท ของจำเลยจะได้นำไปประกันเงินกู้ไว้ แต่เมื่อไม่ปรากฏว่าประกันไว้เป็นจำนวนเท่าใดอีกทั้งการประกันมิได้จดทะเบียนและมีหลักฐานแน่ชัดพฤติการณ์จึงยังไม่พอถือได้ว่าจำเลยเงินคนยากจนไม่มีทรัพย์จะเสียค่าธรรมเนียม …

ในกรณีที่ศาลได้อ่านคำพิพากษาลับหลังจำเลย โดยได้ดำเนินการตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 182วรรคสาม ซึ่งย่อมถือว่าได้อ่านให้จำเลยฟังโดยชอบแล้วนั้นแม้ศาลจะได้อ่านคำพิพากษาให้จำเลยฟังอีกในภายหลัง ก็หามีผลทำให้ยืดอายุความฎีกา …