Supreme Court judgments

การลดโทษฐานปราณีแก่จำเลยตาม ก.ม.อาญา ม.59 นั้นเป็นการใช้ดุลยพินิจซึ่งเป็นข้อเท็จจริงฉะเพาะเรื่อง มิใช่เป็นข้อ ก.ม. ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุกจำเลยคนละ 6 เดือนฐานทำร้ายร่างกายบาดเจ็บตาม ม. 254-63 ลดฐานปราณีตาม ม.59 กึ่งหนึ่งคงจำคุกค …

การลดโทษฐานปราณีแก่จำเลยตาม กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 59 นั้นเป็นการใช้ดุลพินิจซึ่งเป็นข้อเท็จจริงเฉพาะเรื่องมิใช่เป็นข้อกฎหมายศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุกจำเลยคนละ 6 เดือนฐานทำร้ายร่างกายบาดเจ็บตาม มาตรา 254-63 ลดฐานปราณีตามมาตรา 59 กึ …

โทษจำคุกไม่เกิน 5 ปี ที่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตาม มาตรา 218 นั้นหมายถึงโทษแต่ละกะทงศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 5 ปี ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 298,299,63 และตาม มาตรา 243 อีก 2 ปี รวม 2 กะทง 7 ปี เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษา …

ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงว่า ผู้หนึ่งก่อเหตุท้าทายและชกต่อยจำเลยจำเลยหนีก็ยังไล่ตามจะทำร้ายอีก จำเลยจึงชักมีดแทงไปเช่นนี้ย่อมถือได้ว่าเป็นการยั่วโทสะจำเลยก่อน หาใช่เป็นกรณีวิวาทกันไม่การที่จำเลยถูกผู้หนึ่งกดขี่ข่มเหงร้ายแรงด้วย …

ทำร้ายกันในขณะทำการวิวาทยังไม่ขาดตอน ต้องถือว่าเป็นการกระทำต่อเนื่องกัน กรณีย์วิวาทกัน ผู้ที่วิวาทกันไม่ใช่ผู้เสียหาย จึงเป็นโจทก์ฟ้องไม่ได้ ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลยตาม ก.ม.ลักษณะอาญา ม.244,60, ให้จำคุก 10 ปี ลดตามมาตรา 59 เสีย …

คดีที่ศาลชั้นต้นจำคุกจำเลย 5 ปีและศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะโทษ ให้ลดมาตราส่วนโทษกึ่งหนึ่งตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 58ทวิ คงจำคุก 2 ปี 6 เดือน นั้นเป็นการแก้ไขเล็กน้อย

ฎีกาโจทก์ที่โต้เถียงเกี่ยวกับการฟังข้อเท็จจริงของศาลอุทธรณ์นั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

คดีที่ศาลล่างฟังว่า เจ้าทรัพย์มิได้มอบหรือส่งทรัพย์ให้จำเลย การที่จำเลยฎีกาโต้เถียงว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดฐานฉ้อโกง จึงเป็นฎีกาโต้เถียงในปัญหาข้อเท็จจริง

ฎีกาจำเลยที่โต้เถียงว่าควรฟังว่าการกระทำของจำเลยเป็นการรับของโจรมิใช่สมคบกันลักทรัพย์ดังที่ศาลล่างทั้งสองฟังมานั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

ฎีกาจำเลยที่ขอให้กำหนดโทษจำเลยในสถานเบาหรือลดโทษให้จำเลยและยกโทษกักกัน โดยอ้างว่าจำเลยกระทำผิดในขณะวิกลจริตโต้เถียงที่ศาลล่างไม่ฟังว่าจำเลยวิกลจริตนั้นเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงเมื่อศาลล่างทั้งสองพิพากษาคดีโดยไม่ฟังว่าจำเลยเป็นคนว …

ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยมีผิดฐานทำร้ายร่างกายไม่ถึงบาดเจ็บ ฎีกาโจทก์ที่ว่าผู้เสียหายได้รับบาดเจ็บนั้นจึงเป็นฎีกาโต้เถียงข้อเท็จจริง

คดีที่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จำเลยยื่นฎีกาและยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้นรับรองให้ฎีกา เมื่อศาลชั้นต้นไม่รับรองให้ฎีกาแล้วจำเลยจึงฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้

คดีที่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงนั้นอาจฎีกาได้ถ้ามีการอนุญาตหรือรับรองให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 221 แต่ประธานศาลฎีกาไม่มีอำนาจอนุญาตหรือรับรองให้ฎีกาตามมาตรานี้ได้

ทำร้ายกันในขณะทำการวิวาทยังไม่ขาดตอน ต้องถือว่าเป็นการกระทำต่อเนื่องกัน กรณีวิวาทกันผู้ที่วิวาทกันไม่ใช่ผู้เสียหาย จึงเป็นโจทก์ฟ้องไม่ได้ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลยตาม กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249,60 ให้จำคุก 10 ปี ลดตามมาตรา 59 เสี …

ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 1 ปี ฐานลักทรัพย์ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 294 เพิ่มโทษและลดโทษ มีส่วนเท่ากันให้หักกลบลบกันไปคงจำคุก 1 ปี พ้นโทษแล้วให้ส่งตัวจำเลยไปกักกันมีกำหนด 3 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ดังนี้ แม้คู่ความจะฎีกาในข้ …

ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุกจำเลยตามความผิดกะทงหนึ่ง 3 ปี อีกกะทงหนึ่ง 1 ปี รวมเป็นโทษจำคุก 4 ปี แล้วเพิ่มโทษอีกกึ่งหนึ่งเป็น 6 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน คู่ความจะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ เพราะโทษแต่ละกะทงไม่ถึง 5 ปี

ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุกจำเลยมีกำหนด 20 ปี จำเลยมิได้อุทธรณ์ คงมีโจทก์อุทธรณ์ขอให้ศาลวางโทษจำเลยโดยไม่ลดฐานปราณีด้วย แม้ศาลอุทธรณ์จะคงพิพากษายืน จำเลยก็มีสิทธิฎีกาในข้อเท็จจริงขอให้ยกฟ้องโจทก์เสียได้ ไม่ต้องห้ามตามกฎหมายแต่อย่างใ …

ฟ้องขอให้ลงโทษฐานพยายามฆ่าคนตายโดยเจตนาตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 249,60 ศาลชั้นต้นไม่เชื่อข้อเท็จจริงพิพากษายกฟ้องแต่ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายถึงบาดเจ็บตามมาตรา 254 จำคุก 2 ปี ดังนี้ โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามฐาน …

คดีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้จำคุกจำเลยหลายกระทง กระทงละไม่เกิน 5 ปี แม้รวมกันจะเกิน 5 ปี ก็ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 3 ปีตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 142-268,270 ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า ผิดแต่เพียงมาตรา 268-270 เท่านั้นไม่ผิดมาตรา 142ด้วยและแก้โทษมาเป็นจำคุก 1 ปี และให้รอการลงอาญาไว้ ดังนี้ ถือว่าเป็นการแก้มาก ฎีกาข …