Supreme Court judgments

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลล่างลงโทษจำคุกจำเลยมีกำหนด 3 เดือน ฐานมีเจตนาบุกรุกที่ดินโจทก์ จำเลยฎีกาว่ามิได้มีเจตนาบุกรุกเป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริง จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลยม …

ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่าการกระทำของจำเลยไม่เป็นการป้องกัน จำเลยฎีกาว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ จึงเป็นการฎีกาเถียงในปัญหาข้อเท็จจริง

ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 1 ปี 4 เดือนและให้จำเลยคืนหรือใช้เงิน 130,086 บาทแก่โจทก์ร่วมศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยยืนตามศาลชั้นต้น แต่แก้ว่าจำเลยมิได้ยักยอกน้ำมันตามฟ้องของโจทก์บางรายการ และให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์แก่โจ …

ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงเป็นยุติแล้วว่าโจทก์ร่วมเป็นผู้เสียหายตามกฎหมาย การที่จำเลยฎีกาเถียงว่าโจทก์ร่วมมิใช่ผู้เสียหายตามกฎหมายและข้อเท็จจริงอันเกิดจากข้อถามของโจทก์ร่วมซึ่งมิใช่เป็นผู้เสียหายย่อมเสียไปนั้น เป็นการเถ …

ฎีกาของจำเลยที่ 3 ซึ่งโต้แย้งในเรื่องเกี่ยวกับการวินิจฉัยคำพยานว่าสมควรจะเชื่อหรือไม่ โดยจำเลยเถียงว่าจำเลยมิได้กระทำความผิด เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218

ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 1 ปี 4 เดือนศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าให้รอการลงโทษจำเลยไว้มีกำหนด3 ปี ดังนี้เป็นการแก้ไขมาก แม้ฎีกาของโจทก์ในปัญหาที่ว่า ควรรอการลงโทษจำเลยหรือไม่ จะเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ก็ไม่ต้องห้ามฎีกาตา …

ฎีกาจำเลยที่ว่าจำเลยได้ปฎิบัติถูกต้องตามกฎกระทรวงข้อ9 พ.ศ.2498 ซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัติป้องกันเรือโดนกันแล้วนั้น เท่ากับโต้แย้งว่าจำเลยมิได้ขับเรือโดยประมาทดังที่ศาลล่างวินิจฉัยนั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

การที่ศาลยกเอาเหตุต่างๆในสำนวนขึ้นประกอบการชั่งน้ำหนักคำพยานว่าควรเชื่อถือได้เพียงไรนั้น เป็นการวินิจฉัยในปัญหาข้อเท็จจริง ฎีกาจำเลยซึ่งโต้แย้งการวินิจฉัยดังกล่าวจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 340 วรรคสี่ประกอบมาตรา 75 ให้จำคุก 10 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นผิดตามมาตรา 340 วรรคสองประกอบมาตรา 75 ให้จำคุก 5 ปีนั้น เป็นการแก้ทั้งบทกฎหมายและอัตราโทษถือว่าแก้มาก จำเลย …

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้จำคุกจำเลย 1 ปี จำเลยฎีกาขอให้รอการลงโทษหรือลงโทษสถานเบา เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

ฎีกาจำเลยที่ว่า ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้กักกันโดยถือว่าจำเลยไม่ได้รับผลตามพระราชบัญญัติล้างมลทินฯ พ.ศ.2499มาตรา 3 ไม่ชอบด้วยกฎหมายนั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 295 และความผิดฐานมีอาวุธปืนให้จำคุกจำเลย 1 ปี 3 เดือนและปรับ 500 บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้บทความผิดเป็นจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288,81ประกอบด้วยมาตรา 69 ให้จ …

ศาลชั้นต้นลงโทษฐานทำให้ผู้อื่นตายโดยไม่มีเจตนาฆ่าตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 290 จำคุก 4 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นทำร้ายผู้อื่นตาม มาตรา 295 จำคุก 2 เดือน เป็นการแก้ไขมากไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

กรณีที่ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดฐานมีอาวุธปืนและกระสุนปืนไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตให้จำคุกจำเลย 3 เดือน และปรับ และศาลอุทธรณ์เพียงแต่พิพากษาแก้ไม่ลงโทษปรับนั้นถือว่าเป็นการแก้ไขเล็กน้อย ฉะนั้น การที่โจทก์ฎีกาขอให้ลง …

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 81 ลงโทษจำคุกจำเลย 2 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะเรื่องโทษ เป็นให้จำคุกจำเลย 1 ปี และให้รอการลงโทษจำเลยไว้มีกำหนด 3 ปี เช่นนี้เป็นการแก้มาก โจทก์ฎีกาคัดค้านดุลพินิจใ …

คดีอาญาที่ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลย 1 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297 ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นให้ลงโทษจำคุกจำเลย 4 ปี เป็นการแก้เพียงเล็กน้อยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218

จำเลยอายุไม่เกิน 17 ปี กระทำผิดฐานลักทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ส่งจำเลยไปฝึกยังสถานฝึกอบรมเด็กและเยาวชนจนกว่าจะมีอายุ 18 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยจะฎีกาคัดค้านดุลพินิจของศาลที่ให้ส่งตัวจำเลยไปยังส …

ฎีกาของจำเลยซึ่งโต้แย้งดุลพินิจในการวินิจฉัยพยานหลักฐานของศาลว่า ควรเชื่อฟังพยานโจทก์หรือไม่เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้จำคุกจำเลย 8 เดือน โดยไม่รอการลงโทษ จำเลยฎีกาขอให้รอการลงโทษ ฎีกาของจำเลยจึงเป็นการฎีกาในเรื่องดุลพินิจเป็นปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้าม ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218

ฎีกาในข้อที่ว่า พยานหลักฐานฟังได้ว่าจำเลยออกเช็คประกันการสั่งซื้อสินค้า จำเลยออกเช็คโดยโจทก์ร่วมรู้ อยู่ว่าจำเลยไม่มีเงินในบัญชี และโจทก์นำสืบไม่ได้ ว่าจำเลยมีเงินพอจ่ายหรือไม่ ล้วนเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงทั้งสิ้น