คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยไม่มีเจตนาจะฆ่า แต่ได้ทำร้ายร่างกายผู้ตายโดยใช้กำลังกายชกหน้า เตะร่างกาย บีบคอ จับศีรษะกระแทกกับพื้นซีเมนต์หลายครั้ง เป็นเหตุให้ผู้ตายได้รับอันตรายแก่กายและถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 290ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยทำร้ายร่างกายผู้ตายถึงแก่ความตายโดยไม่มีเจตนาฆ่า ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 290 จำคุก 4 ปีจำเลยอุทธรณ์ขอให้ยกฟ้องศาลอุทธรณ์เห็นว่า เหตุที่เส้นโลหิตออกในสมองผู้ตายจนทำให้ถึงแก่ความตายนั้น เนื่องจากผู้ตายนั่งเก้าอี้หมิ่น หงานหลังลงไปฟาดกับพื้นซีเมนต์จนสลบไปในวันรุ่งขึ้น มิใช่เพราะถูกจำเลยทำร้ายในวันเกิดเหตุจำเลยมีความผิดฐานทำร้ายร่างกายผู้ตายพิพากษาแก้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295 ให้จำคุก 2 เดือน
จำเลยต้องขังมาพอกับโทษแล้ว ให้ปล่อยตัวไปโจทก์ฎีกาขอให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยทำร้ายผู้ตายดังที่โจทก์นำสืบ แต่ผู้ตายล้มศีรษะกระแทกพื้นซีเมนต์อีกครั้งหนึ่ง ในวันรุ่งขึ้นเพราะไปดื่มสุราเมา จำเลยจึงมีความผิดดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัย และการที่ศาลชั้นต้นลงโทษฐานทำให้ผู้อื่นตายโดยไม่มีเจตนาฆ่าตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 290 จำคุก 4 ปี
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นทำร้ายผู้อื่นตามมาตรา 295 จำคุก 2 เดือน เป็นการแก้ไขมาก ไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงพิพากษายืน
