คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าจำเลยมีอาวุธปืนแสดงความอาฆาฏมาดร้ายจะยิง ผ.จำเลยเคยต้องโทษฐานลักทรัพย์มาแล้ว พ้นโทษยังไม่เกิน ๕ ปี ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าให้เรียกทัณฑ์บนให้ปรับเป็นเงิน ๑๐๐ บาท ส่วนข้อขอให้เพิ่มโทษจำเลยเห็นว่าการที่ศาลเรียกประกันทัณฑ์บนนั้นมิได้อยู่ในลักษณความผิด และถ้าผิดทัณฑ์บนศาลก็ปรับเป็นเงินซึ่งเป็นความผิดทางแพ่ง จึงให้ยกข้อที่ขอให้เพิ่มโทษจำเลย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าการที่ศาลเรียกประกันทัณฑ์บนตามมาตรา ๓๐ นั้นมิใช่ความผิดเพราะมาตรา ๓๐ อยู่ในภาค ๑ ซึ่งเป็นบทบัญญัติเกี่ยวแก่ข้อบังคับต่าง ๆ หากแลในการที่จะเพิ่มโทษตามมาตรา ๓๒ นั้นต้องปรากฎว่าจำเลยได้ทำความผิดในครั้งก่อนและครั้งหลัง เมื่อเรียกประกันทัณฑ์บนไม่ใช่ความผิดก็เพิ่มโทษไม่ได้ จึงตัดสินยืน
