คำฟ้องและคำให้การ
เดิมจำเลยเช่าห้องพิพาทจากนายลิ่ม ซกฮี้ ต่อมาเมื่อวันที่ ๒ เมษายน ๒๔๘๖ โจทก์ได้ซื้อที่ดินและสิ่งปลูกสร้างโดยถูกต้องตามกฎหมาย ซึ่งจำเลยก็ทราบนับตั้งแต่โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์แล้ว จำเลยมิได้มาทำสัญญาเช่า ทั้งมิได้ชำระค่าเช่าให้เลย โจทก์ได้บอกเลิกสัญญาเช่ากับจำเลยแล้ว จำเลยเพิกเฉยจึงฟ้องขอให้ขับไล่และเรียกค่าเสียหาย
จำเลยให้การว่าจำเลยได้รับความคุ้มครองจาก พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ขับไล่จำเลยและให้ใช้ค่าเสียหาย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีเกิดก่อนใช้ พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน และเป็นการผิดนัดไม่ส่งค่าเช่าด้วย จำเลยย่อมไม่ได้รับความคุ้มครองแต่อย่างใด
Result
พิพากษายืน
