คำฟ้องและคำให้การ
ข้อเท็จจริงได้ความว่าจำเลยขึ้นไปไล่เฆี่ยนตี อ.บนเรือนโจทก์ จำเลยแก้ว่าไปตามจับ อ.ซึ่งต้องหาว่าเปนคนร้ายตามหน้าที่ ศาลเดิมตัดสินว่า จำเลยมีผิดตามกฎหมายอาญา ม.๓๒๙ ให้จำคุก ๑๐ วันปรับ ๖ บาท ลดตาม ม.๕๙ ลง ๑ ใน ๓ แลจำเลยทำไปโดยไม่มีเจตนาร้ายต่อโจทก์ ให้ยกอาญาจำคุกเสียตาม ม.๔๐ คงปรับ ๔ บาท
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยกระทำตามหน้าที่ราชการ ให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า ประเด็นตกเปนหน้าที่จำเลยต้องนำสืบว่า ได้ไปตามจับ อ.ตามหน้าที่แลจำเลยได้รับอนุญาตจากเจ้าของบ้านแล้ว ถึงแม้จะปรากฎว่าจำเลยได้รับแจ้งความไว้ก่อนเกิดเรื่องนี้ว่า อ.เปนคนร้ายลักทรัพย์ก็ดี แต่เมื่อจำเลยขึ้นไปเฆี่ยนตี อ.บนเรือนโจทก์แล้วก็หาได้จับ อ.ไปไม่ จึงเห็นได้ว่าจำเลยมีเจตนาความประสงค์จะทำร้าย อ.เปนส่วนตัวเท่านั้น ไม่สมกับข้อต่อสู้ว่าจำเลยได้ทำการตามหน้าที่ จำเลยต้องมีผิด แต่ที่ศาลเดิมลงโทษจำเลยยังเบาไปให้ปรับจำเลยเปนพินัย ๔๐ บาท นอกจากที่แก้นี้ให้บังคับคดีไปตามศาลเดิม ้
