เนื้อความคำพิพากษา
โจทฟ้องเรียกรถยนต์จากจำเลย ๆ ต่อสู้และฟ้องแย้งว่า ได้ไห้โจทไปแทนจำเลยจัดการซื้อรถยนต์และไส่ชื่อโจทไนไบทเบียนชั่วคราว เพราะจำเลยเปนคนต่างด้าวจะไส่ชื่อจำเลยไปไบอนุญาติไม่ได้ จำเลยเปนคนออกเงินซื้อ ขอไห้สแดงว่ารถเปนของจำเลย สาลแพ่งฟังว่ารถหยู่ไนความครอบครองของโจทจำเลยมาเอาไป ไนไบทเบียนมีชื่อโจทเปนเจ้าของ ไนเบื้องต้นสันนิถานว่าเปนของโจท จำเลยมีหน้าที่นำสืบหักล้างข้อสันนิถานนี้ จำเลยรับว่าเปนคนต่างด้าวมีชื่อไนทเบียนไม่ได้ซึ่งหมายความว่าทางราชการไม่อนุญาตไห้จำเลยรับโอนรถยนต์ จำเลยมิได้อ้างว่าตนมีสิทธิพิเสสกว่าข้อห้ามของทางราชการ แม้การจะเปนจิงดังข้อต่อสู้ของจำเลย ก็เปนการฝ่าฝืนข้อห้ามทางราชการ เปนการขัดต่อความสงบเรียบร้อยและสีลธัมอันดีของประชาชน
จำเลยจึงไม่มีสิทธิเรียกร้องไห้รถยนต์เปนของจำเลย จึงพิพากสาไห้ดจทชนะคดี จำเลยอุธรน์ สาลอุธรน์ไห้สาลแพ่งพิจารนาพิพากสาไหม่ โจทดีกา สาลดีกาวินิฉัยว่าทางพิจารนาไม่พอฟังว่า จำเลยจะรับโอนรถยนต์ไม่ได้ตามกดหมาย จำเลยจึงอาดถือกัมสิทธิรถยนต์รายพิพาทได้ ไห้สาลชั้นต้นชี้ขาดข้อเท็ดจิงไนคดีต่อไป จึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์(ชม จามรมาน-ทิพปัญญา อ. บุปผเวส-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)นาย ธ. สารนัย + - นายโต มกรานนท์ -
