คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบุกรุกที่นาของโจทก์ ขอให้ศาลพิพากษาขับไล่จำเลยและบริวารจำเลยให้การปฏิเสธต่อสู้ว่าที่พิพาทเป็นของตนศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์มิได้ครอบครองที่พิพาทมาก่อน พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้วฟังข้อเท็จจริงว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์โจทก์ครอบครองตลอดมา คดีไม่ขาดอายุความ พิพากษาขับไล่จำเลยและบริวารจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ในเบื้องต้นควรพิจารณาข้อที่จำเลยฎีกาว่าฟ้องอุทธรณ์ของโจทก์ในคดีนี้เป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย เพราะโจทก์มิได้ลงชื่อในฐานะผู้อุทธรณ์ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ไม่ควรรับอุทธรณ์ของโจทก์ไว้พิจารณา โดยถือว่าโจทก์มิได้อุทธรณ์นั้นเสียก่อนในประเด็นข้อนี้ได้ความว่า
โจทก์มิได้ลงชื่อในฐานะผู้อุทธรณ์ในฟ้องอุทธรณ์จริง ศาลอุทธรณ์ชี้ขาดตัดสินฟ้องอุทธรณ์ของโจทก์ไปโดยมิได้แก้ไขข้อบกพร่องดังกล่าวให้บริบูรณ์ตามกฎหมายเสียก่อนศาลฎีกาได้พิจารณาปัญหาดังกล่าวข้างต้นโดยที่ประชุมใหญ่จริงเห็นว่าฟ้องอุทธรณ์ที่มิได้ลงชื่อผู้อุทธรณ์นั้น เป็นฟ้องที่ไม่บริบูรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 18 วรรค 2 โดยให้โจทก์ลงชื่อในฐานะผู้อุทธรณ์ในฟ้องอุทธรณ์เสียให้บริบูรณ์ตามกฎหมาย เมื่อเป็นฟ้องอุทธรณ์ที่บริบูรณ์ชอบด้วยกฎหมายแล้ว ให้ส่งสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาใหม่จึง
Result
พิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลชั้นต้นจัดการให้โจทก์ลงชื่อในฐานะผู้อุทธรณ์ในฟ้องอุทธรณ์เสียให้ถูกต้อง เมื่อเป็นฟ้องอุทธรณ์ที่บริบูรณ์ชอบด้วยกฎหมายแล้ว ให้ส่งสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาใหม่ค่าฤชาธรรมเนียมและทนายความหนึ่งร้อยบาท (100 บาท) ในชั้นนี้ให้ฝ่ายที่แพ้คดีในที่สุดเป็นผู้เสีย
