เนื้อความคำพิพากษา
ข้อเท็ดจิงฟังได้ว่า นายจีนจำเลยเปนสามีผู้ร้องและทรัพย์ที่ถูกยึดรายนี้เปนสินบริคนห์ระหว่างนายจีนกับผู้ร้อง แต่สาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยได้บวดเปนพระภิกสุเสียก่อนโจทฟ้องคดีนี้และก่อนวันประกาสไช้กดหมายประมวนแพ่งและพานิชย์ บัพ ๕ ฉะนั้นจึงต้องวินิฉัยตามกดหมายลักสนะผัวเมียข้อ ๓๗,๓๘ พิพากสาว่านายจีนกับผู้ร้องขาดจากสามีภริยากัน ทรัพย์รายพิพาทจึงตกแก่ผู้ร้อง โจทไม่มีสิทธิยึด จึงไห้ถอนการยึด โจทอุธรน์ สาลอุธรน์วินิฉัยว่าข้ออ้างของผู้ร้องที่ว่า ได้ทำหนังสือหย่าขาดกับจำเลยและหนังสือหย่าหายเสียแล้วนั้น ฟังไม่ได้ และคดีไม่มีประเด็นไนเรื่องนายจีนจำเลยสละภริยาไปบวดจึงพิพากสากลับไห้ยกคำร้องของโจท โจทดีกา สาลดีกาเห็นพ้องด้วยสาลล่างที่ว่า ข้ออ้างของผู้ร้องฟังไม่ขึ้น
หนังสือหย่าผู้ร้องก็มิได้นำมาสแดงต่อสาล คำกล่าวของผู้ร้องเลื่อนลอย การที่สาลชั้นต้นตัดสินไห้ผู้ร้องชนะคดีก็โดยวินิฉัยไปตามกดหมายลักสนะผัวเมียข้อ ๓๗,๓๘ แต่ข้อเท็ดจิงและข้อกดหมายที่กล่าวนี้ผู้ร้องหาได้กล่าวอ้างหรือยกขึ้นต่อสู้ไว้ไนสาลชั้นต้นไม่ จึงเปนเรื่องนอกประเด็น จะยกขึ้นมาพิจารนาหาได้ไม่ จึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์(เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์-คง อิสรภักดี-ทิพปัญญา อ. บุปผเวส)สาลชั้นต้น - นายโกวิท ถรวัชน์สาลอุธรณ์ - นายวรวุธิ สานะเสน
