คำฟ้องและคำให้การ
ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยเอารถเดินในถนนที่โจทก์ทำขึ้นเป็นส่วนตัว โจทก์ยาวประมาณ ๑๐๐ เส้น จึงให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย จำเลยฎีกาว่าทาง ๑๐๐ เส้นเป็นทางสาธารณแลโจทก์ไม่ใช่เจ้าของที่ดินไม่มีอำนาจ
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าเรื่องทางเป็นสาธารณหรือไม่นั้นเป็นข้อเท็จจริง ฎีกาไม่ได้ ส่วนอำนาจฟ้องของโจทก์นั้นจำเลยไม่ได้เถียงมาชั้นศาลล่าง ให้ยกฎีกาจำเลย
