คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์ยื่นอุทธรณ์พร้อมกับยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลาวางเงินค่าฤชาธรรมเนียมภายใน 10 วัน
ศาลชั้นต้นอนุญาต โจทก์มิได้นำเงินค่าฤชาธรรมเนียมมาวางศาลภายในกำหนด ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์ ในวันเดียวกันนั้นโจทก์ยื่นคำร้องว่า ที่ไม่นำเงินค่าฤชาธรรมเนียมมาวางศาลภายในกำหนดเพราะโจทก์ป่วยและฝนตกชุกมาก ถนนถูกตัดขาดเป็นเหตุสุดวิสัย จึงของวางเงินในวันนั้นศาลชั้นต้นยกคำร้องโจทก์อุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์ยกคำสั่งศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นทำการไต่สวนคำร้องของโจทก์ก่อน แล้วพิจารณาสั่งใหม่ตามรูปคดีศาลชั้นต้นไต่สวนคำร้องแล้วมีคำสั่งให้ยกคำร้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ที่โจทก์ฎีกาว่า จำเลยมิได้ยื่นคำแถลงคัดค้านคำร้องของโจทก์ ทั้งมิได้ยื่นบัญชีระบุพยานก่อนนัดไต่สวนพยานโจทก์ จำเลยเพิ่งยื่นบัญชีระบุพยานในวันที่ศาลชั้นต้นสืบพยานโจทก์ และเมื่อศาลชั้นต้นสืบตัวจำเลยที่ 4 ได้ 1 ปาก จำเลยขอเลื่อนไปสืบพยานที่เหลือนัดหน้าอีก 1 ปาก ครั้งถึงวันนัดสืบพยานจำเลยต่อ จำเลยกลับยื่นคำแถลงขออ้างพยานเพิ่มเติม โดยมิได้ทำเป็นคำร้องแสดงเหตุผลอันสมควร และมิได้สอบถามโจทก์แต่อย่างใด ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 88 ข้อนำสืบของจำเลยจึงรับฟังไม่ได้นั้น เห็นว่าการไต่สวนคำร้องของโจทก์เพื่อที่จะทราบข้อเท็จจริงว่า โจทก์มิได้นำเงินค่าฤชาธรรมเนียมและค่าทนายที่จะต้องใช้แทนจำเลยไปวางศาลภายในระยะเวลาที่ศาลชั้นต้นขยายให้เป็นเพราะเหตุสุดวิสัยหรือไม่เท่านั้น
มิใช่เป็นการสืบพยานตามประเด็นในคำฟ้องและคำให้การ และเป็นเรื่องของศาล จึงไม่ต้องปฏิบัติตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 88 โดยเฉพาะการระบุพยานของจำเลยทั้ง 2 ครั้งดังกล่าว ศาลชั้นต้นก็ได้อนุญาตแล้ว ศาลจึงรับฟังคำเบิกความพยานจำเลยชั้นไต่สวนดังกล่าวได้ ศาลอุทธรณ์พิพากษาคดีมาชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน
