คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยขายที่ดิน 1 แปลงให้โจทก์ครั้นเมื่อเดือน 7 พ.ศ. 2495 จำเลยบุกรุกเข้าไปในที่ของโจทก์ ขอให้ขับไล่จำเลยให้การว่าที่พิพาทเป็นของจำเลย จำเลยกู้เงินโจทก์แล้วมอบให้โจทก์ทำต่างดอกเบี้ย สัญญาซื้อขายที่โจทก์ฟ้องนั้นปลอมศาลชั้นต้นพิพากษาให้ขับไล่จำเลยจำเลยอุทธรณ์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังว่าจำเลยได้ขายและมอบที่พิพาทให้โจทก์ครอบครองแล้วแม้การซื้อขายจะมิได้ทำนิติกรรมต่ออำเภอให้ถูกต้องก็ตาม แต่จำเลยก็ได้สละสิทธิครอบครองแล้ว ที่พิพาทไม่มีหนังสือสำคัญ โจทก์ครอบครองมากว่า 1 ปี ย่อมได้สิทธิครอบครอง ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน