เนื้อความคำพิพากษา
โจทย์จำเลยมีที่ดินอยู่ริมคลองคนละฝั่งโจทย์ทำสพานหมุนข้ามมาเดินในที่ของจำเลยออกถนนหลวงมาช้านานตั้ง ๒๐ ปีแล้ว บัดนี้จำเลยห้ามไม่ให้โจทย์เดิน โจทย์จึงฟ้องขอให้จำเลยเปิด ก่อนคดีนี้ ม.ผู้เช่าที่โจทย์ได้ฟ้องจำเลยว่าปิดทางสาธารณชน ศาลได้ตัดสินยกฟ้อง ม.ไปแล้ว จำเลยตัดฟ้องว่า โจทย์เก็บคดีที่ศาลตัดสินเด็ดขาดแล้วมาฟ้อง แลต่อสู้ว่าโจทย์มีทางอื่นเดิน ตัดสินว่า คดีที่ ม.ฟ้องจำเลย ศาลยกประเด็นขึ้นพิจารณาเพียงว่าเปนทางสาธารณชนฤาไม่เท่านั้น แลเปนคดีเฉภาะตัว ม.ไม่เกี่ยวกับโจทย์ในคดีนี้ สำนวนเรื่องก่อนไม่ปิดปากโจทย์ส่วนข้อทางเดินจำเลยสืบไม่ได้ว่าโจทย์มีทางอื่นเดิน จำเลยสืบเพียงว่าการปล่อยให้โจทย์เดินเปนเหตุให้ผู้ร้ายชุมดังนี้ หาเปนการลบล้างอำนาจทางเดินไม่ การที่เจ้าของที่ฝ่ายหนึ่งยอมให้ซึ่งอยู่ในที่ดินอีกฝ่ายหนึ่งเดินข้ามที่ของตนตั้ง ๒๐ ปีกว่าแล้ว จะเปิดเสียตามใจนั้นไม่ได้ให้โจทย์ใช้ที่ดินของจำเลยเดินได้ตามเดิม
