คำฟ้องและคำให้การ
คดีสองสำนวนนี้ ศาลได้พิจารณาพิพากษารวมกันมา สำนวนแรก
โจทก์ฟ้องหาว่า จ.ส.ต.อั้นจำเลย ได้รับคำสั่งจากผู้บังคับบัญชาให้ไปทำการชัณสูตรพลิกศพนายอยู่ซึ่งมีผู้มาแจ้งว่าผูกคอตาย จำเลยได้บังอาจจดข้อความที่รู้อยู่ว่าเป็นความเท็จลงในรายงานชัณสูตรพลิกศพว่า "นายอยู่ผูกคอตายเอง หามีผู้ใดทำให้ตายไม่" ซึ่งความจริงจำเลยกับพวกได้สมคบกันฆ่านายอยู่ โดยแขวนคอให้ตาย ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๒๒, ๒๒๙ และ ๒๓๐ สำนวนหลังโจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยสมคบกันฆ่านายอยู่ตาย ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๔๙,๒๕๐
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องทั้งสองสำนวน
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายส่วนเรื่องจดบันทึกเท็จนั้นพิพากษายืน โจทก์และจำเลยฎีกา ศาลฎีกา เห็นว่าข้อเท็จจริงยังฟังไม่ได้ ว่าจำเลยได้สมคบกันฆ่านายอยู่ตาย และเมื่อข้อหาในเรื่องสมคบกันฆ่านายอยู่ ฟังไม่ได้แล้ว ข้อหาในสำนวนกล่าวหา จ.ส.ต.อั้นผู้เดียวนั้นก็เป็นอันตกไปด้วย โดยไม่จำเป็นต้องพิจารณาต่อไปจึ่งพิพากษาแก้ ให้ยกฟ้องโจทก์ทั้งสองสำนวน.
