คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่า โจทก์เช่าห้องจำเลยอยู่ แลเป็นหน้าที่โจทก์จะต้องเสียภาษีโรงร้านซึ่งเวลานี้ค้างอยู่ โจทก์ได้ขนของจากห้องจำเลยไปไว้ที่อื่น แต่ยังขนไปไม่หมด จำเลยจึงไปแจ้งความต่อตำรวจเพื่อขอความช่วยเหลือเป็นพะยานในการที่จะสำรวจของที่เหลือแลปิดร้านบัดนี้โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยแจ้งความเท็จ ศาลเดิมสอบถามโจทก์จำเลยแล้วตัดสินให้ยกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์ตัดสินยืนโดยเห็นว่าจำเลยได้จัดการตามควรเพื่อฟ้องกันความเสียหาย จำเลยมิได้แจ้งความเท็จ
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาข้อกฎหมายว่าศาลล่างตัดสินยกฟ้องโจทก์โดยมิได้สืบพะยานยังไม่ชอบ
ศาลฎีกาเห็นว่า ตามคำรับของโจทก์กับใบแจ้งความที่จำเลยแจ้งต่อตำรวจซึ่งโจทก์อ้างมาได้ความพอวินิจฉัยแล้วว่าจำเลยไม่มีผิดดังโจทก์หา ศาลหาจำต้องสืบพะยานต่อไปไม่ จึงตัดสินยืนตามศาลล่าง(วิกรม-พรหม-มนู)หลวงมนูเทศน์ - พระมนูเวทย์ -
