เนื้อความคำพิพากษา
โจทฟ้องว่าโคของนายโฮมถูกผู้ร้ายลักหายไป ๒ ตัว เจ้าทรัพย์ได้คืนจากจำเลย ๑ ตัวโดยเสียค่าไถ่ โดยจำเลยได้ลักมาหรือได้รับไว้โดยรู้ว่าเปนของได้มาจากการกะทำผิด สาลชั้นต้นพิจารนาพะยานโจทแล้วงดพะยานจำเลย และวินิฉัยว่าโจทบันยายฟ้องว่าโคถูกลัก แต่ทางพิจารนาได้ความว่าโคเพริดไป การที่จำเลยเรียกค่าไถ่จากเจ้าของจะฟังว่าได้ลักมาหรือรับของโจรไว้ไม่ได้ พิพากสายกฟ้อง สาลอุธรน์พิพากสายกคำพิพากสาสาลชั้นต้น ไห้สืบพะยานจำเลยต่อไปแล้วพิพากสาไหม่. จำเลยดีกา สาลดีกาเห็นว่าการที่จะวินิฉัยว่าโครายนี้ได้เพริดไปหรือถูกผู้ร้ายลักไปนั้น ต้องพิจารนาเหตุผลโดยตลอด โจทนำสืบได้ความว่า โครายนี้หายไปจากทำเลเลี้ยงรุ่งขึ้นได้ซาบข่าว และต่อจากนั้นอีก ๑ วันเจ้าทรัพย์ก็ได้ไปไถ่คืนมาจากจำเลย แต่ได้คืนมาเพียง ๑ ตัว
จำเลยผัดว่าอีก ๒-๓ วันไห้ไปรับคืนอีกตัวหนึ่ง ดังนี้ ควนพิจารนาต่อไปไห้สิ้นกะแสความ แล้วจึงวินิฉัย ยังไม่ควนงดที่จะฟังคำพะยานจำเลย จึงพิพากสายืน(เหยียน-ว.จ. นิติสาตรไพสาล-ทิพปัญญา)สาลชั้นต้น - นายเจิมภูวปัจฉิมสาลอุธรณ์ - พระนาถประชา
