คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจมีเครื่องชั่งไว้ในครอบครองซึงถูกแก้ไขเปลี่ยนแปลงเพิ่มจำนวนหน่วยแห่งน้ำหนักเครื่องชั่ง โดยเข็มชี้แสดงจำนวนหน่วยน้ำหนักมากกว่าความเป็นจริง และใช้ชั่งหมูขายให้แก่ประชาชนโดยจำเลยรู้อยู่แล้วว่าเครื่องชั่งนั้นได้ถูกแก้ไขดังกล่าว ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.มาตราชั่งตวงวัด ๒๔๖๖ มาตรา ๓๑,๓๒
จำเลยให้การว่าเป็นเครื่องชั่งที่เจ้าพนักงานรับรองแล้ว จะคลาดเคลื่อนอย่างไร หรือไม่ ไม่ทราบ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยไม่ผิดตามกฎหมายที่โจทก์อ้าง ให้ยกฟ้อง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำผิดตามมาตรา ๓๑ เพราะใช้เครื่องชั่งที่ถูกแก้ไขเปลี่ยนแปลง เมื่อได้ความว่าเครื่องชั่งไม่ถูกแก้ไขเปลี่ยนแปลง เป็นเรื่องข้อเท็จจริงต่างกับฟ้องตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๑๙๒ พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า ตามมาตรา ๓๑ จำเลยจะต้องใข้โดยรู้อยู่แล้วว่าเครื่องชั่งไม่ถูกต้องตามพระราชบัญญัติ แต่ข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ฟังมาหาปรากฎว่าจำเลยรู้ไม่ จึงลงโทษจำเลยไม่ได้ โดยไม่ต้องวินิจฉัยข้ออื่น
Result
พิพากษายืน
