เนื้อความคำพิพากษา
โจทก์ขอจับจองที่ดิน ๓๖ ไร่ ได้รับใบเหยียบย่ำ โจทก์ทำเปนประโยชน์ได้ ๖ ไร่ เท่านั้น ก็หมดอายุใบเหยีบบย่ำ โจทก์กล่าวว่าจำเลยบุกรุกตั้งแต่ปีแรกโจทก์จับจอง แต่โจทก์พึ่งมาฟ้องเมื่อใบเยียบย่ำขาดสายแล้ว แลไม่ปรากฏว่าจำเลยรุกที่ ๆ โจทก์ทำไว้ ๖ ไร่ ศาลเดิมให้ขับไล่ ศาลฏีกาตัดสินยืนตามคำอุทธรณ์ให้ยกฟ้อง เพราะโจทก์หมดสิทธิที่จะห่วงห้ามในที่นอกจาก ๖ ไร่แล้ว
