คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าจำเลยขับรถรางโดยประมาทชนรถยนต์ที่จอดอยู่เสียหาย เป็นเหตุน่าหวาดเสียวอาจเกิดอันตรายแก่ประชาขน แต่ไม่มีคนบาดเจ็บ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกมาตรา ๒๙ ข้อ ๔
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาคัดค้านข้อกฎหมายว่าเมื่อไม่มีคนบาดเจ็บ ถึงจำเลยจะขับรถโดยประมาทก็ลงโทษตามาตรา ๒๙ ไม่ได้
ศาลฎีกาเห็นว่าตามมาตรา ๒๙ ข้อ ๔ แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก บัญญัติไว้ชัดเจนห้ามมิให้ผู้ใดขับรถโดยประมาท หรือเป็นเหตุน่าหวาดเสียวอาจเกิดอันตรายแก่ประชาชน เมื่อได้ความว่าจำเลยขับรถรางโดยประมาทจนชนรถยนต์ที่จอดอยู่เสียหาย ก็ผิดตามมาตรานี้ ไม่จำต้องมีคนบาดเจ็บ
Result
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
