คำฟ้องและคำให้การ
คดีแรกโจทก์ฟ้องว่า ให้จำเลยดูแลเฝ้าบ้านเช่าของโจทก์ บัดนี้จำเลยไม่ยอมออก ขอให้ศาลขับไล่ จำเลย++ เช่าช่วงจากโจทก์ คดีที่สอง
โจทก์ฟ้องขอให้ศาลเพิกถอนสัญญาเช่าระหว่างจำเลยที่ ๑ กับจำเลยที่ ๒ ในเรื่องเดียวกัน
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องทั้งสองสำนวน
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๙๔ ห้ามมิให้มีการสืบเพิ่มเติมตัดทอนหรือเปลี่ยนแปลงแก้ไขข้อความในเอกสาร แต่เฉพาะในกรณีที่มีกฎหมายบังคับให้ต้องมีพยานเอกสารมาแสดงเอกสารหมาย ๒ ในคดีนี้ เป็นหนังสือมีข้อความว่าจำเลยที่ ๑ รับเฝ้าบ้านเลขที่ ๖๓ ให้โจทก์ ไม่ใช่เช่าช่วง และจำเลยที่ ๑ ไม่ได้เสียเงินให้โจทก์ส่วนเอกสารหมาย ๔ เป็นหนังสือของจำเลยที่ ๑ ถึงผู้จัดการผลประโยชน์วัดบวรนิเวศน์วิหาร มีข้อความทำนองเดียวกัน ทั้งสองฉะบับไม่ใช่พยานเอกสารชนิดที่มีกฎหมายบังคับว่า ต้องนำมาแสดง การสืบเพิ่มเติมแก้ไขเปลี่ยนแปลง จึงไม่ต้องห้าม ฉะนั้น
Result
จึงพิพากษายืน
