คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่า ส.กับ ข.จำเลยเปนผู้ร้ายชิงทรัพย์แต่ ส.จำเลยนั้นโจทก์มีแต่คำรับของจำเลยชั้นไต่สวนกับชั้นศาลโปริสภาไต่สวนเท่านั้น หามีพะยานอื่นมาประกอบอีกไม่ดังนี้ จึงมีปัญหาว่าจะลงโทษ ส.จำเลยได้หรือไม่ ศาลเดิมตัดสินว่า ส. ไม่มีผิดให้ปล่อยตัวไป
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จะฟังแต่คำรับของจำเลยในชั้นศาลโปริสภาไต่สวนเท่านั้นมาชี้ขาดว่า ส.เปนผู้ร้ายรายนี้ด้วยไม่ได้ ตามฎีกาที่ ๕๘๒/๒๔๗๓ จึงตัดสินยืนตามศาลเดิม(หริศ-ศรี-นล)ศาลชั้นต้น - พระนิตินัย+ศาลอุทธรณ์ - พระยาธรรมสารเวทย์
