Supreme Court Judgment No. 875/2491

พ.ศ. 2491 ศาลฎีกา

Legal principle (summary)

การต่างกันในข้อเท็จจริงที่ปรากฏในทางพิจารณากับที่ปรากฏในฟ้อง ซึ่งเป็นเหตุให้ศาลต้องยกฟ้องตาม ป.ม.วิ.อาญา มาตรา 192 วรรค 2 นั้น จะต้องเป็นข้อเท็จจริงที่เป็นสาระสำคัญในคำฟ้อง ในคดีลักทรัพย์ การแตกต่างเพียงคำนำหน้าชื่อเจ้าทรัพย์ว่า "นาย" หรือ "นาง" นั้น เป็นข้อปลีกย่อย หาทำให้จำเลยหลงผิดในการต่อสู้คดีอย่างใดไม่

คำฟ้องและคำให้การ

โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยลักสุกรของนายยู่ล่าง แซ่โค้ว ไป ๓ ตัว ขอให้ลงโทษ ทางพิจารณาได้ความว่า จำเลยทำผิดจริงดังฟ้อง แต่ชื่อเจ้าทรัพย์ความจริงเป็น นางยู่ล่าง แซ่โค้ว ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำเลยตาม ก.ม. ลักษณะอาญามาตรา ๒๙๔ จำคุก ๑ ปี

ศาลฎีกาวินิจฉัย

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การต่างกันในข้อเท็จจริงที่ปรากฏในทางพิจารณากับที่ปรากฏในฟ้อง ซึ่งจะเป็นเหตุให้ศาลต้องยกฟ้องตาม ป.ม.วิ.อาญา มาตรา ๑๙๒ วรรค ๒ ต้องเป็นข้อเท็จจริงในสาระสำคัญในคำฟ้อง การแตกต่างกันเพียงคำนำหน้าชื่อเจ้าทรัพย์ว่า "นาย" หรือ "นาง" เป็นข้อปลีกย่อย หาทำให้จำเลยหลงผิดในการต่อสู้คดีอย่างใดไม่

Result

พิพากษายืน

Matter details

Panel of judges: ปรีชาวินิจฉัย · ประวัติ ปัตตพงศ์ · ทรงนิติกรณ์
Lower court: ศาลชั้นต้น - นายวิริย คณิตศิริ
ศาลอุทธรณ์ - พระนาถปริญญา
Source: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก

Search on the Supreme Court site

Facing a similar situation?

Describe your situation for a free initial check, or consult a lawyer who will look at your own facts.

Check my case free Find a lawyer

Judgments are provided for research. Every case turns on its own facts and this is not legal advice for your matter; the authoritative version is the Supreme Court's.