เนื้อความคำพิพากษา
ได้ความว่าจำเลยเปนเสมียนแผนกสินค้าประจำสถานีลำปางได้รับเงินค่าจ้างเปนรายวันวันละ ๘๐ สตางค์ จำเลยได้รับเงินค่าระวางส่งของจากนายตาอู สรีจันท ๓๙ บาท ๒๐ สตางค์แล้วยักยอกเอาเปนประโยชน์ส่วนตัวเสีย สาลชั้นต้นพิจารนาแล้วฟังว่าจำเลยมิไช่ช้าราชการตามพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ส.๒๔๘๒ พิพากสาลงโทสจำเลยถานยักยอกตามมาตรา ๓๑๙ และจดบัญชีเท็ดตามมาตรา ๒๒๔ โจทอุธรน์ สาลอุธรน์เห็นพ้องด้วยสาลชั้นต้นว่า ขนะจำเลยทำผิดจำเลยยังมิได้เปนข้าราชการตามกดหมาย แต่เห็นว่าจะลงโทสจำเลยตามมาตรา ๒๒๔ ไม่ได้ เพราะโจทมิได้ประสงค์ฟ้องจำเลยไนถานนี้ จึงพิพากสาแก้ไห้ลงโทสจำเลยถานยักยอกตาม ม.๓๑๙(๓) ถานเดียว โจทดีกา ควนลงโทสจำเลยถานเจ้าพนักงานยักยอกตามฟ้องโจท
สาลดีกาเห็นว่าคดีเช่นนี้สาลดีกาได้เคยพิพากสามาแล้วตามคำพิพากสาดีกาที่ ๑๐๓๒/๒๔๘๑ ว่าเมื่อจำเลยมิได้เปนข้าราชการตามกดหมายแล้วก็ลงโทสจำเลยถานเปนเจ้าพนักงานไม่ได้ จึงพิพากสายืนตาม(อ.ช. เพ็นชาติ-ว.จ. นิติสาตรไพสาล-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)สาลชั้นต้น - นายเสวตร์ โรจนเวทย์สาลอุธรณ์ - นายธูป กลัมพะสุต
