คำฟ้องและคำให้การ
คดีได้ความว่า โจทก์จำเลยเป็นคนไม่ถูกกัน ขณะที่โจทก์เดินมาตามถนนพอถึงตึกที่จำเลยอยู่ จำเลยก็เทราดอุจจาระลงมาจากหน้าต่างถูกโจทก์ตั้งแต่ศีร์ษะไหลเลอะลงมาตามตัวจนถึงหน้าแลเปื้อนเครื่องนุ่งห่มแลสิ่งที่โจทก์ถือมา
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยมีผิด ๒ ฐานคือตาม ม.๓๒๔ แล ๓๓๘ ข้อ ๓ ให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๓๒๔ ซึ่งเป็นบทหนัก
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าการกระทำของจำเลยมีเจตนากระทำแก่รูปร่างเนื้อของโจทก์ มิได้มีเจตนากระทำแก่ทรัพย์จำเลยมีผิดตาม ม.๓๓๘ ข้อ ๓ แต่บทเดียว ส่วนกำหนดโทษคงให้ยืนตามศาลชั้นต้น
