คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์มีอาชีพเป็นทนายความ เมื่อวันที่31 พฤษภาคม 2533 จำเลยว่าจ้างโจทก์เป็นทนายความในคดีอาญาของศาลชั้นต้นระหว่างนางจงกล มานะเพียร โจทก์ นางทองล้ำดุลย์สอน จำเลย โดยตกลงจะจ่ายค่าใช้จ่ายในการดำเนินคดี15,000 บาท และค่าทนายความเมื่อคดีถึงที่สุดอีก 15,000 บาทให้แก่โจทก์ คดีดังกล่าวถึงที่สุดเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม 2533แต่จำเลยไม่ยอมชำระค่าใช้จ่ายในการดำเนินคดี และค่าทนายความให้แก่โจทก์ขอให้บังคับจำเลยชำระเงินจำนวน 30,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี นับแต่วันที่ 27 สิงหาคม 2533ถึงวันฟ้องเป็นเงิน 2,812 บาท และดอกเบี้ยอัตราดังกล่าวจากต้นเงิน 30,000 บาท นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยให้การว่า จำเลยไม่เคยว่าจ้างโจทก์ฟ้องคดีอาญานางทองล้ำ ดุลย์สอน แต่เคยว่าจ้างโจทก์ฟ้องคดีแพ่งขับไล่นางทองล้ำออกจากที่ดินจำเลย โจทก์เคยฟ้องจำเลยเรื่องเดียวกันกับคดีนี้มาก่อน เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม 2535
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าโจทก์ขาดนัดพิจารณาให้จำหน่ายคดีจากสารบบความตามสำนวนคดีแพ่ง หมายเลขแดงที่ 3202535 ของศาลชั้นต้นโจทก์ฟ้องคดีนี้เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม 2535 ซึ่งคดีแพ่งดังกล่าวยังไม่ถึงที่สุด จึงเป็นฟ้องซ้อนขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาว่า ฟ้องโจทก์คดีนี้เป็นฟ้องซ้อนกับคดีแพ่ง หมายเลขแดงที่ 3202535 ของศาลชั้นต้นหรือไม่ ข้อเท็จจริงเป็นอันยุติว่า โจทก์เคยฟ้องจำเลยให้ชำระค่าใช้จ่ายในการดำเนินคดีและค่าทนายความเรื่องเดียวกันกับคดีนี้มาก่อน ซึ่งคดีดังกล่าวศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าโจทก์ขาดนัดพิจารณาและให้จำเลยคดีจากสารบบความเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม 2535จำเลยอุทธรณ์คำสั่งของศาลชั้นต้นเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม 2535แต่โจทก์ฟ้องคดีนี้เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม 2535 เห็นว่า
คำสั่งจำหน่ายคดีของศาลชั้นต้นในคดีหมายเลขแดงที่ 3202535 คู่ความยังอาจอุทธรณ์คำสั่งดังกล่าวได้ จึงต้องถือว่าคดีอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 201 ประกอบมาตรา 147 วรรคสอง แม้โจทก์จะยื่นฟ้องคดีนี้ก่อนจำเลยยื่นอุทธรณ์ในคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 3202535 ก็ตามก็ต้องห้ามมิให้โจทก์ยื่นคำฟ้องเรื่องเดียวกันนั้นต่อศาลเดียวกันหรือต่อศาลอื่นตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 173(1)ดังนั้น ฟ้องโจทก์คดีนี้จึงเป็นฟ้องซ้อนต้องห้ามตามบทบัญญัติดังกล่าว ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน
