คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากห้องเช่าของโจทก์ จำเลยต่อสู้ว่าเช่าอยู่อาศัย ได้รับความคุ้มครองตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯลฯ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่า เป็นการเช่าเพื่อทำเป็นสมาคม ไม่ใช่เป็นการเช่าอยู่อาศัย ไม่ได้รับความคุ้มครองตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯลฯ จึงพิพากษาให้ขับไล่
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะข้อขับไล่ นางชุนกี่ เป็นให้ยกฟ้อง นอกนั้นยืน โจทก์และนายเย้าจำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า แม้สัญญาเช่าจะเช่ากันถึง ๖ ปี แต่มิได้จดทะเบียนการเช่าต่อเจ้าพนักงาน จึงมีผลใช้ได้เพียง ๓ ปีเท่านั้น ส่วนการเช่าห้องพิพาทตั้งเป็นสมาคมนั้น ย่อมไม่ได้รับความคุ้มครองตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯลฯ
Result
จึงพิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์ ให้บังคับคดีตามศาลชั้นต้น
