คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์จำเลยเล่นโคพะนันกัน โดยจำเลยเป็นฝ่ายต่อ โจทก์เป็นฝ่ายรอง โจทก์ได้มอบเงินให้จำเลยไว้ ๒๔ บาท ครั้งโคโจทก์ชนะ จำเลยไม่ใช้เงินทั้งเอาเงินที่โจทก์มอบไว้ไปเป็นประโยชน์ตนเสียด้วย ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา ม.๓๑๔ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยต้องกันให้ยกฟ้องโจทก์ ศาลฎีกาตัดสินว่า เงินที่จำเลยถือไว้นี้เป็นสินพะนันระหว่างโจทก์จำเลย เพราะฉะนั้นวัตถุที่ประสงค์ที่โจทก์จำเลยร่วมใจกันประกอบนี้สงเคราะห์ว่าเป็นกรรมที่ขัดขวางต่อศีลธรรมอันดีของประชาชน โดยนิตินัยตามประมวลแพ่งฯ มาตรา ๑๑๓-๔๑๑-๘๕๓ ย่อมฟ้องร้องกันมิได้ จริงอยู่โจทก์ฟ้องทางอาญา แต่เมื่อกรรมนี้มิชอบแล้ว การมอบก็มิชอบตามความหมายแห่ง ม.๓๑๔ ศาลล่างทั้งสองไม่รับฟ้องโจทก์ชอบแล้ว ให้ยกฎีกาโจทก์เสีย
