คำฟ้องและคำให้การ
จำเลยเปนคนในบังคับอังกฤษ ตามสัญญาระหว่างสยามกับอังกฤษ ค.ศ.๑๙๐๙ คู่ความจะฎีกาได้ฉะเพาะข้อกฎหมาย ข้อกฎหมายในคดีนี้
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยไว้ คือ ๑. คำว่าถนนหลวง หมายความว่าที่ฤาถนนแลทางบกต่าง ๆ ซึ่งสาธารณชนมีความชอบธรรมที่จะใช้เปนทางสัญจร ไม่จำต้องเป็นถนนสายใหญ่มีผู้คนไปมาเสมอ อยู่ในแลวกบ้าน แลไม่จำต้องจุดไฟสว่างฤาพร้อมด้วยตำรวจรักษา ๒. พรบอาวุธปืน ม.๑๑-๑๒ ไม่ลบล้าง พรบแก้ไขกฎหมายอาญา ร.ศ.๑๒๙ ม.๓๓๕ ข้อ ๒ เพราะ พรบอาวุธปืน ม.๑๑ - ๑๒ มีความสำคัญเพียงว่า บุคคลที่จะมีอาวุธปืนได้นั้นต้องเปนผู้ที่เจ้าพนักงานเห็นสมควรที่จะอนุญาตให้มีได้ ไม่ใช่หมายความว่าให้บุคคลที่ได้รับอนุญาตมีอาวุธปืน มีอำนาจถือปืนบรรจุพาไปในถนนหลวงได้โดยไม่ต้องรับอนุญาตจากเจ้าพนักงานเสียก่อน ๓. การริบอาวุธตาม พรบแก้ไขกฎหมายอาญา ม.๓๓๕ ข้อ ๒ นั้น เมื่อพิเคราะห์ข้อความในตัวบทโดยรอบคอบแล้ว เห็นว่าความมุ่งหมายแห่งมาตรานี้อยู่ในความวินิจฉัยของศาลว่าจะให้ริบฤาไม่ริบก็ได้