คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยโอนขายที่ดินและห้องแถวให้โจทก์ตามสัญญาจะซื้อขายจำเลยต่อสู้หลายประการ และตัดฟ้องว่าสัญญาที่โจทก์นำมาฟ้องไม่มีกำหนดเวลา จู่ ๆ โจทก์ก็มาฟ้อง จึงไม่สมบูรณ์ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกัน ให้จำเลยโอนขายที่ดินและห้องแถวให้โจทก์จำเลยฎีกา ซึ่งศาลสั่งรับเฉพาะข้อกฎหมายข้อเดียวว่า สัญญาจะซื้อขายไม่มีกำหนดเวลาให้จำเลยปฏิบัติการและโจทก์ไม่เคยบอกกล่าวให้จำเลยปฏิบัติอย่างใด ศาลจะยกมาตรา 203 มาบังคับจำเลยไม่ได้ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยทำสัญญาจะขายที่ดินและห้องแถวให้แก่โจทก์ไว้แล้ว ต่อมาจำเลยกลับเอาไปตกลงขายให้คนอื่นเสียจนถูกฟ้องต่อศาลขอให้บังคับขายให้เขา โจทก์ก็ได้ร้องสอดใช้สิทธิของโจทก์ในคดีนั้นแล้ว จำเลยเป็นฝ่ายผิดสัญญาต่อโจทก์ โจทก์มีอำนาจฟ้องร้องขอให้ศาลบังคับจำเลยตามสัญญาได้ ทั้งมาตรา 203 ก็ให้อำนาจโจทก์เรียกร้องให้จำเลยขายได้โดยพลันจึง
Result
พิพากษายืน
