คำฟ้องและคำให้การ
ความว่า จำเลยยอมโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินส่วนของจำเลยในโฉนดที่ 5348 (เดิมโฉนดที่ 4958) ตำบลเชือกหนัง จังหวัดธนบุรี ให้เป็นกรรมสิทธิ์แก่โจทก์ ศาลได้พิพากษาตามยอมและบังคับคดี ศาลชั้นต้นได้มีหนังสือถึงหอทะเบียนให้โอนกรรมสิทธิ์ที่ดินส่วนของจำเลยในโฉนดที่ 5348 เป็นเนื้อที่ 18 ไร่ 1 งาน 19 ตารางวาครึ่งหรือครึ่งหนึ่งของที่ให้เป็นกรรมสิทธิ์แก่โจทก์
ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า จำเลยยอมขายที่ดินโฉนดที่ 5348 ไม่ใช่โฉนดที่ 4958 โจทก์ไม่มีสิทธิขอให้ลงชื่อในโฉนดที่ 4958 ซึ่งเป็นของผู้ร้อง ที่ดินโฉนดที่ 4958 จำเลยมีกรรมสิทธิ์ร่วมเพียง 3 ไร่ จึงขอให้ศาลคืนโฉนดที่ 4958 ให้แก่ผู้ร้อง และสั่งงดลงชื่อโจทก์ในโฉนดหรือให้จดในทะเบียนว่าโจทก์มีกรรมสิทธิ์รวมกับผู้ร้องเพียง 3 ไร่ ศาลชั้นต้นสั่งให้ผู้ร้องไปดำเนินคดีให้ถูกต้องตามกฎหมายศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาได้วินิจฉัยว่า เมื่อผู้ร้องอ้างว่า จำเลยไม่มีกรรมสิทธิ์ในที่ดินดังที่ศาลสั่งบังคับคดีไปตามคำพิพากษาผู้ร้องชอบที่จะไปยื่นคำร้องขอต่อศาลได้ตามมาตรา 7(2), 288, 296 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ซึ่งศาลจะต้องดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไป ไม่จำเป็นที่ผู้ร้องจะต้องไปฟ้องเป็นคดีเรื่องใหม่พิพากษายกคำสั่งและคำพิพากษาศาลล่าง เมื่อผู้ร้องได้เสียค่าธรรมเนียมศาลตามคำร้องขอในเรื่องนี้แล้ว ให้ศาลล่างดำเนินการพิจารณาต่อไป ตามกระบวนความ
